ارزیابی کارایی سبوس برنج در تصفیه پساب های حاوی فلزات سنگین
چکیده
زمینه و هدف: سبوس برنج بهعنوان یک ماده زاید جامد آلی از توانایی بالایی در حذف فلزات سنگین از پساب برخوردار است و می تواند در تصفیه پسابهای صنعتی که از مهمترین منابع آلاینده آب و خاک به فلزات سنگین هستند، بسیار مفید و کارآمد باشد. این مطالعه با هدف بررسی حذف فلزات سنگین کروم سه ظرفیتی و مس دو ظرفیتی از محلول های حاوی این فلزات انجام یافت. روش برسی: با اضافه کردن سبوس برنج به محیط واکنش، مقدار حذف یونهای فلزی توسط جاذب در اسیدیته ها، مقادیر مختلف جاذب، زمانهای تماس مختلف و غلظتهای اولیه متفاوت از یونها در پساب مورد بررسی قرار گرفت. یافتهها: با افزایش ph محلول ساختگی، درصد جذب یونها توسط ذرات سبوس برنج افزایش پیدا کرد بهطوریکه در 5ph= به حداکثر مقدار خود رسید. همچنین درصد جذب به نوع فلز بستگی داشت، بهطوری که درصد جذب فلزات مس و کروم از پسابهای ساختگی در ph بهینه بهترتیب 5/89 و 2/84% محاسبه شد. با افزایش غلظت اولیه پساب، درصد جذب کاهش پیدا کرد. از طرفی ظرفیت اشباع جاذب برای فلزات مس و کروم بهترتیب 78 و 71 میلی گرم بر گرم میباشد و با افزایش زمان تماس، درصد جذب افزایش یافت. همچنین با توجه به بالا بودن سرعت واکنش، پس از گذشت 5 دقیقه از شروع واکنش، 50 تا 60% از یونهای فلزی حذف شد. نتایج بررسی دادههای تجربی تعادل جذب با مدلهای ایزوترم جذب لانگمویر و فروندلیخ نشان داد که جذب عناصر مس و کروم توسط جاذب از ایزوترم جذب لانگمویر تبعیت میکند. نتیجهگیری: با استناد به نتایج میتوان از سبوس برنج که به مقدار فراوان و ارزان در دسترس است و بهدلیل ساختار و ترکیبات آلی خود از توانایی بالایی در جذب فلزات سنگین برخوردار است، بهعنوان جاذبی طبیعی در تصفیه پسابهای حاوی فلزات سنگین استفاده کرد.