مقایسه کودکان دارای اختلال کمبود توجه- بیش فعالی و عادی در دو مقوله هوش هیجانی و سبک های دلبستگی
چکیده
مقدمه: مشکلات و ناسازگاری های کودکان مبتلا به اختلال کمبود توجه- بیش فعالی لزوم توجه بیشتر به این اختلال را روشن تر می سازد. هدف پژوهش حاضر، مقایسه هوش هیجانی و سبک دلبستگی در کودکان مبتلا به اختلال کمبود توجه- بیش فعالی با کودکان عادی بود. مواد و روش ها: برای دستیابی به این هدف، از بین مدارس راهنمایی شهر کرمانشاه در سال تحصیلی 90-1389 تعداد 11 مدرسه (1124 دانش آموز) به صورت تصادفی انتخاب و پس از شناسایی دانش آموزان مبتلا به اختلال کمبود توجه- بیش فعالی (تعداد = 120 نفر)، تعداد60 دانش آموز دارای adhd (attention deficit-hyperactivity disorder) با روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. سپس، پرسش نامه های هوش هیجانی شوت (seis یا schutte emotional intelligence scale) و پرسش نامه پیوند والدینی (parental bonding instrument یا pbi) parker و همکاران را تکمیل کردند، همچنین روش پژوهش حاضر، تحلیلی از نوع علی- مقایسه ای (مقطعی) بوده و برای تحلیل داده ها از آزمون t استفاده شد. یافته ها: میانگین زیر مقیاس های هوش هیجانی در کودکان عادی به ترتیب، در تنظیم هیجان و ابراز هیجانی و در کودک مبتلا به اختلال کمبود توجه- بیش فعالی، ارزیابی هیجانات دیگران و ابراز هیجانی بیشتر از سایر مؤلفه ها است. میانگین نمره دانش آموزان عادی در هوش هیجانی و مؤلفه های آن از میانگین نمره دانش آموزان مبتلا به اختلال کمبود توجه- بیش فعالی بیشتر است، به این معنی که در تمام این مقوله ها ، بین دانش آموزان عادی و کمبود توجه- بیش فعال تفاوت معنی داری وجود دارد (01/0 > p). میانگین نمره دانش آموزان عادی در مقوله های مراقبت با محبت مادر و مراقبت با محبت پدر، از میانگین نمره دانش آموزان مبتلا به کمبود توجه- بیش فعالی بیشتر بود (01/0 > p). همچنین، میانگین نمره دانش آموزان مبتلا به کمبود توجه- بیش فعالی از میانگین نمره دانش آموزان عادی در مقوله های کنترل مادر، کنترل پدر و سبک دلبستگی به طور کلی بیشتر می باشد (01/0 > p). نتیجه گیری: بین کودکان مبتلا به اختلال کمبود توجه- بیش فعالی و کودکان عادی از نظر مؤلفه های هوش هیجانی تفاوت های معنی داری وجود دارد. کاربرد یافته های این پژوهش و محدودیت ها و پیشنهادهای آن مورد بحث قرار گرفته است.