همبستگی بین ایده پردازی خودکشی با سیستم های مغزی رفتاری و کمال گرایی
چکیده
زمینه: پژوهش حاضر به بررسی همبستگی بین ایده پردازی خودکشی با سیستم های مغزی رفتاری و کمال گرایی می پردازد. روش ها: این پژوهش از نوع مقطعی و همبستگی بود. به این منظور تعداد 200 نفر از دانشجویان دانشگاه تبریز (100 نفر دختر و 100 نفر پسر) با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای انتخاب شدند و به سه پرسشنامه ایده پردازی خودکشی بک (bssi)، مقیاس چندبعدی کمال گرایی (mps) و پرسشنامه گری/ویلسون (gwpq) پاسخ دادند. داده ها با استفاده از روش همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه مورد تحلیل قرار گرفت. یافته ها: یافته ها حاکی از آن بود که بین ایده پردازی خودکشی با سیستم بازداری رفتاری (55/0r=)، کمال گرایی خودمدار (40/0r=) و کمال گرایی جامعه مدار (47/0r=) رابطه مثبت و معناداری در سطح معناداری 01/0 وجود دارد. همچنین نتایج حاصل از تحلیل رگرسیون نشان داد که سیستم بازداری رفتاری، کمال گرایی خودمدار و کمال گرایی جامعه مدار به صورت مثبت و معنادار ایده پردازی خودکشی را مورد پیش بینی قرار می دهند. نتیجه گیری: سیستم بازداری رفتاری، کمال گرایی خودمدار و کمال گرایی جامعه مدار با ایده پردازی خودکشی رابطه دارند و قادر به پیش بینی ایده پردازی خودکشی هستند.