مقایسه عمق بی‎هوشی با استفاده از شاخص دو طیف در بیماران تحت بی‎هوشی عمومی با هالوتان و بی‎هوشی با انفوزیون لیدوکائین

سیده معصومه حسینی ولمی، seyedeh masomeh hosseini valami department of anesthesia, qazvin university of medical sciences, qazvin, iranگروه بی‎هوشی، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران سید عباس حسینی جهرمی، seyed abbas hosseini jahromi department of anesthesia, qazvin university of medical sciences, qazvin, iranگروه بی‎هوشی، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایرانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی قزوین (qazvin university of medical sciences) اصغر جباری، asghar jabbari military hospital, qazvin, iranبیمارستان ارتش، قزوین، ایرانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی قزوین (qazvin university of medical sciences) امیر جوادی، amir javadi department of social medicine, qazvin university of medical sciences, qazvin, iranگروه پزشکی اجتماعی، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران تکتم کریم زاده، toktam karim zadeh clinical research development unit, qazvin university of medical sciences, qazvin, iranواحد توسعه تحقیقات بالینی، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایرانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی قزوین (qazvin university of medical sciences)

چکیده

زمینه و هدف: آشنایی با روش‎ها و داروهای مختلف بی‎هوشی و نیز ایجاد عمق بی‎هوشی مناسب توسط آنها حائز اهمیت فراوان است. با توجه به این که انفوزیون وریدی لیدوکائین در صورت ایجاد سطح خونی مناسب، یک اثر بی‎دردی و سداتیو مرکزی تولید می‎کند، می‎تواند جهت بی‎هوشی مورد استفاده قرار گیرد. این مطالعه به‎ منظور مقایسه عمق بی‎هوشی در دو روش بی‎هوشی با هالوتان و یا انفوزیون لیدوکائین انجام گرفت. مواد و روش‎ها: این کارآزمایی بالینی دوسوکور بر روی 66 بیمار کاندید عمل هر نیورافی اینگوینال انجام شد. بیماران به‎ طور تصادفی به‎ دو گروه مساوی تقسیم شدند. جهت نگهداری بی‎هوشی، علاوه بر اکسیژن درصد نیتروس اکساید در یک گروه از هالوتان(1 درصد) و در گروه دیگر از انفوزیون لیدوکائین(100میکروگرم بر کیلوگرم در دقیقه) استفاده گردید. در حین بی‎هوشی هر 5 دقیقه شاخص دو طیف ثبت شده و داده‎ها با نرم افزار آماری spss پردازش و با آزمون‎های آماری تی و مجذور کای مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. سطح معنی داری نیز کمتر از 05/0 در نظر گرفته شد. یافته ها: میانگین شاخص دو طیف در طی نیم ساعت اول جراحی، در گروه لیدوکائین 72/65 و در گروه هالوتان 7/56 بود که اختلاف آماری معنی داری بین آنها وجود داشت(05/0p