بررسی پلی مورفیسم ژنتیکی لیشمانیا ماژور و لیشمانیا تروپیکا به کمک تکنیک rflp – pcr در دو منطقه ی هایپرآندمیک اصفهان و بم

منیر دودی، monir doudi falavarjan universityدانشگاه فلاورجان گیلدا اسلامی، gilda eslami shahid-sadoughi university of medical sciences, yazd, iran.ددانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد،یزد، ایران محبوبه سترگی، mahbobe setorki , izeh branch , islamic azadدانشگاه آزاداسلامی واحد ایذه ، ایذه، ایران سیدحسین حجازی، seyed hossin hegazi school of medicine, isfahan university of medical sciences, isfahan, iran، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان،اصفهان، ایران.ایران

چکیده

زمینه و هدف: لیشمانیا ماژور و لیشمانیا تروپیکا عوامل اصلی به وجود آورنده لیشمانیوز جلدی در بخش های مختلف ایران بویژه دو منطقه اصفهان و بم می باشند. در این مطالعه به دلیل تأثیر تنوع سویه های انگل در طراحی استراتژی های کنترل بیماری، ایزوله های انسانی جهت تعیین نوع سویه با استفاده از روش pcr-rflp مورد بررسی قرار گرفتند. مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی از 340 گونه ی جدا شده از بیماران دارای زخم پوستی سالک ناشی از گونه های لیشمانیا کشت و لام میکروسکوپی تهیه شد و با استفاده از روش pcr-rflp مورد بررسی قرار گرفت. محصول تعدادی از این نمونه ها سکانس شده و مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. اطلاعات حاصل از سکانس نمونه ها متعلق به محل its1 بوده که در dna های استخراج شده، با دو پرایمر litsr و l5.8s شده و 4 الگوی متفاوت ژنوتایپ، دو الگو برای لیشمانیا ماژور و دو الگو برای لیشمانیا تروپیکا را در دو منطقه اصفهان و بم نمایان نموده است. یافته ها: دو گروه ژنوتایپی lmb و lma در میان ایزوله های لیشمانیا ماژور و دو گروه ژنوتایپی ltb و lta در میان ایزوله های لیشمانیا تروپیکا مشخص و در این دو منطقه گزارش شد. ژنوتایپ lma در میان ایزوله های اصفهان و ژنوتایپ lta عمدتاً در میان ایزوله های بم بیشترین فراوانی را نشان دادند. نتیجه گیری: لیشمانیا ماژور عامل اصلی بوجود آورنده لیشمانیوز جلدی مرطوب در اصفهان و لیشمانیا تروپیکا عامل اصلی بوجود آورنده لیشمانیوز جلدی خشک در بم از نظر ژنتیکی دو گونه ی پلی مورفیک هستند و احتمال دارد رابطه ای بین ناهمگنی ژنتیکی و بروز بالینی و منطقه جغرافیایی این بیماری در انسان وجود داشته باشد.