بررسی رابطۀ بین هوش سازمانی و انعطاف پذیری منابع انسانی در سازمان های دانش بنیان
چکیده
هدف این پژوهش، تبیین چارچوب علمی و ارائۀ راهکارهای کاربردی انعطاف پذیری منابع انسانی دانشگاه تبریز، مبتنی بر هوش سازمانی است. پژوهش پیش رو از لحاظ هدف، کاربردی است و از حیث نحوۀ گردآوری دادهها، از نوع پژوهشهای توصیفی بهشمار میرود و از لحاظ ارتباط بین متغیرهای پژوهش، از نوع علی است. برای جمع آوری اطلاعات از پرسشنامۀ هوش سازمانی آلبرشت و پرسشنامۀ انعطافپذیری منابع انسانی بر اساس مطالعات باتاچاریا، اسنل و رایت استفاده شده است. جامعۀ آماری شامل اعضای هیئت علمی دانشگاه تبریز از چهار گروه عمدۀ دانشی است که بهکمک فرمول کوکران، در سطح اطمینان 95 درصد، حجم نمونۀ آماری 235 نفر مشخص شد و در نهایت 210 پرسشنامه به روش نمونهگیری طبقهای ـ تصادفی ساده بهدست آمد و به تجزیهوتحلیل آنها پرداخته شد. نتایج تجزیهوتحلیل دادهها با بهرهمندی از روش مدلسازی معادلات ساختاری نشان داد هوش سازمانی با ضریب تشخیص 79 درصد، تبیین کنندۀ قویِ انعطافپذیریِ منابع انسانی است. همچنین نتایج ضریب همبستگی پیرسون نشان داد همۀ ابعاد متغیر هوش سازمانی ارتباط مثبت و معناداری با انعطافپذیری منابع انسانی دارند.