بررسی خواص مکانیکی هیدروژل های نانوکامپوزیتی پلی وینیل الکل
چکیده
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
در این پژوهش، بهبود خواص تراوایی گازهای کربن دی اکسید و متان با استفاده از غشاهای نانوکامپوزیت پلی وینیل الکل اتصال عرضی شده همراه با نانوذرات سیلیکا بررسی گردید و همچنین اثر درصد وزنی نانوذرات سیلیکا بر خواص تراوایی و گزینشپذیری گازهای کربن دی اکسید و متان مورد ارزیابی واقع شد.
در کار حاضر، هیدروژل ژلاتین-پلی وینیل الکل با استفاده از K2S2O8 در محیط آبی در حضور N,N'-متیلن بیس اکریل آمید تهیه شد. هیدروژل ژلاتین-پلی وینیل الکل با FT-IR، میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM) و بررسی میزان تورم شناسایی شد. سپس بارگیری و آزادسازی داروی فلووکسامین مالئات با استفاده ا
نانوساختار مونتموریلونیت به عنوان عامل تقویت کننده جهت بهبود خواص مکانیکی پلیوینیلکلراید، انتخاب گردید. نانو کامپوزیت پلیوینیلکلراید-مونت موریلونیت از طریق اختلاط مونت موریلونیت با محلول پلیوینیلکلراید تهیه گردید. روش طراحی آزمایش تاگوچی جهت تعیین شرایط بهینه تهیه نانوکامپ
نانوساختار مونتموریلونیت به عنوان عامل تقویتکننده جهت بهبود خواص مکانیکی پلیوینیلکلراید، انتخاب گردید. نانو کامپوزیت پلیوینیلکلراید-مونت موریلونیت از طریق اختلاط مونت موریلونیت با محلول پلیوینیلکلراید تهیه گردید. روش طراحی آزمایش تاگوچی جهت تعیین شرایط بهینه تهیه نانوکامپ
فرضیه: بارگذاری داروهای گیاهی در ماتریس هیدروژلهای پلیمری، کارایی آنها را برای کاربرد در زخمپوش بهطور مؤثری بهبود میبخشد. در این راستا، مقدار داروی بارگذاریشده در هیدروژل نقش اساسی ایفا میکند و بر خواص فیزیکی-مکانیکی هیدروژل، رفتار رهایش دارو و تکثیر سلولی بر هیدروژل اثرگ
چکیده هیدروژل ها مواد پلیمری با ساختار شبکه ای هستند و قابلیت تورم و جذب آب بالایی دارند که این پلیمرها توانایی جذب مواد شیمیایی و نیز آلاینده های گوناگون را دارند. یکی از هیدروژل های معروف پلی وینیل الکل (pva) می باشد که یک پلی هیدروکسی است که بیشترین کاربرد را در حذف و اندازه گ