توصیف مشخصه های تصریفی زمان، شخص و شمار در فعل های بسیط زبان مازندرانی
چکیده
تصریف یکی از پدیده های مهم زبانی است که پژوهش دربارۀ آن در حوزۀ زبان مازندرانی، جز به گونه ای مختصر و یا در حاشیۀ مباحث دیگر صورت نپذیرفته است؛ درحالی که این نوع پژوهش، برای روشن کردن نقطههای تاریک صرف این زبان، ضروری می نماید. در این راستا، در مقالۀ حاضر توصیف و بررسی ویژگیهای تصریفی زمان، شخص و شمار را در فعل های بسیط مازندرانی مبنای کار خود قرار دادهایم. پس از توضیحی مختصر دربارۀ فرایند تصریف و مفاهیم بنیادین آن، این سه ویژگی و شیوه های تبلور آنها را شناسایی کردهایم و از این رهگذر کوشیدهایم مسائل مبهم و شبهه ناکی چون پسوند مصدرساز /essen/، کیفیت شناسه ها، کیفیت پیشوندهای تصریفی و تغییرهای آوایی حاصل از افزودن این وندها در ستاک فعل و همچنین چگونگی تصریف گذشتۀ نقلی را روشن کنیم.