پهنهبندی آسیب پذیری نوار ساحلی استان سیستان و بلوچستان بر اساس کانونهای تهدید کننده
چکیده
موقعیت اکوتونی سواحل اگرچه موجب میشود این مناطق از تنوع و غنای بیولوژیک هر دو سیستم دریایی و زمینی بهرهمند شوند، در عین حال در معرض تهدید آلودگیها و عوامل مخرب هر دو سیستم نیز قرار میگیرند. از اینرو، مناطق ساحلی از جمله آسیبپذیرترین بخشهای اقیانوسی به شمار میروند. افزایش و رشد جمعیت، شهرنشینی، صنعتی شدن و گردشگری مهم ترین عوامل در افزایش فشار بر مناطق ساحلی و دریایی هستند. شناسایی مناطق اثرگذار و نیز مناطق آسیبپذیر و اعمال سیستم مدیریتی متناسب، از جمله راهکارهای مؤثر برای پیشگیری از تخریب هرچه بیشتر مناطق ساحلی است. پژوهش حاضر که با هدف پهنهبندی آسیب‌پذیری نوار ساحلی سیستان و بلوچستان (که نیمی از کرانههای دریای عمان را به خود اختصاص داده است) بر اساس کانونهای تهدید کننده و با بهرهگیری از کاربرد تحلیل سلسله مراتبی (ahp) و تلفیق لایهها در محیط نرم افزار arcgis انجام شد، نشان داد جنوب شرقی خلیج چابهار تا امتداد آن به سمت شرق مهم ترین پهنۀ آسیبپذیر ساحلی است که به مدیریت فعالیت های سازگار، برنامۀ پایش، آموزش و طرح مشارکت برای بهسازی نیازمند است.