مقایسۀ ویژگیهای شخصیتی و میزان سازگاری مادران دانشآموزان عقب ماندۀ ذهنی و عادی شهر تهران سال 88-1387
چکیده
هدف از پژوهش حاضر بررسی ویژگیهای شخصیتی و میزان سازگاری مادران کودکان عادی و عقبماندۀ ذهنی شهر تهران می باشد. جامعۀ آماری شامل تمامی مادران دارای فرزند شهر تهران است . نمونۀ آماری شامل 200 مادر (100 مادر با فرزند عقبماندۀ ذهنی و 100 مادر با فرزند عادی) بوده که با روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. برای جمعآوری داده ها در این مطالعه از مقیاس سازگاری اجتماعی بل و پرسشنامه شخصیتی 16 عاملی کتل استفاده شد. داده ها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس چند متغیره، تحلیل واریانس تک متغیره و آزمون t مورد تحلیل قرار گرفتند.یافته ها: نتایج نشان داد که بین مادران کودکان عقبماندۀ ذهنی و مادران دختران عادی از لحاظ متغیرهای ویژگیهای شخصیتی و سازگاری تفاوت معناداری وجود دارد .نتیجهگیری: این یافته ها بدین معناست که مادران دارای فرزند عقبماندۀ ذهنی در مقایسه با مادران دختران عادی سازگاری کمتری داشته و مادران کودکان عادی سطوح بالاتری از عوامل شخصیتی هوش عمومی، پایداری هیجانی، خلق استوار و پایداری خلق و خو را نسبت به مادران دارای کودک عقبماندۀ ذهنی نشان داده اند .براساس یافتههای پژوهش ، پیشنهاد می شود فراهم داشتن آموزشهای خاص برای این والدین بتوانددر کاهش تنیدگی، افزایش میزان سازگاری و به طور کلی در ارتقاء بهداشت روانی آن ها مؤثر باشد.