مقایسة روش های بهینه سازی فراکاوشی در تحلیل عدم قطعیت پارامترهای مدل مفهومی بارش- رواناب
چکیده
مدلهای بارش- رواناب برای محاسبة رواناب حاصل از بارش در یک حوضة آبریز به کار میروند. کاربرد موفقیتآمیز مدلهای پیشبینی بارش- رواناب به نحوة واسنجی پارامترهای آن ها بستگی دارد. با وجود عمومیت این مدلها، در صورتی که نتوان مقدار بهینه برای پارامترهای آن‌ها را با استفاده از واسنجی مدل به دست آورد، کاربرد آن مدلها بسیار مشکل خواهد بود. تخمین مقادیر بهینه برای پارامترهای مدل بارش- رواناب دارای عدم قطعیت است. در تحقیق حاضر تحلیل عدم قطعیت پارامترهای یک مدل بارش- رواناب با استفاده از الگوریتمهای فراکاوشی ارزیابی و مقایسه شد. نتایج به دست آمده برای محدودة اطمینان دبی شبیه‌سازی شدة یک مدل مفهومی بارش– رواناب به کاررفته در حوضة معرف رودخانة لیف آمریکا با استفاده از چهار الگوریتم فراکاوشی ـ 1. الگوریتم بهینه‌سازی مجموعة ذرات(pso) ، 2. الگوریتم تکامل تصادفی جوامع(sce) ، 3. ترکیب الگوریتم بهینه سازی مجموعة ذرات و ژنتیک(hybrid-ga&pso) ، 4. الگوریتم جهش ترکیبی قورباغه(sfla) ـ با یکدیگر مقایسه شد. نتایج نشان داد الگوریتم های pso و sce کارایی بهتری در تحلیل عدم قطعیت برآورد پارامترهای مدل بارش- رواناب نسبت به دو الگوریتم دیگر داشتند.