اندازه گیری و تجزیه رشد بهره وری کل عوامل تولید چغندر قند در ایران
چکیده
هدف از این مطالعه محاسبه نرخ رشد بهرهوری کل عوامل تولید چغندرقند برای استانهای مختلف و سپس تجزیه نرخ رشد بهرهوری به منابع آن یعنی تغییرات تکنولوژی، تغییرات کارایی مدیریت و تغییرات کارایی مقیاس میباشد. روش مورد استفاده برای اندازهگیری نرخ رشد بهرهوری کل عوامل و تجزیه آن، شاخص بهرهوری مالم کوئیست میباشد، که برای اندازهگیری توابع مسافت در آن از روش تحلیل فراگیر دادهها استفاده میشود. نتایج نشان داد که بهطور متوسط در سطح کل کشور، رشد بهرهوری کل عوامل تولید چغندرقند در فاصله سالهای 1379 تا 1386 حدود 47 درصد رشد داشته است. همچنین مقایسه رشد بهرهوری کل عوامل تولید چغندرقند در استانها نشان داد که در سه استان قزوین، مرکزی و همدان در طول دوره مورد بررسی وضعیت بهرهوری بدتر شده است و دلیل آن در این استانها عمدتاً مربوط به عدم کارایی فنی مدیریت در این استانها بر میگردد. بنابراین پیشنهاد میشود این استانها با الگو قراردادن استانهای موفق در زمینه بهرهوری وضعیت تولید خود را بهبود بخشند. طبقه بندی jel: d24، o4.