ارزیابی خواص فیزیکی داربست کامپوزیت نانوکریستال هیدروکسی آپاتیت/ پلی هیدروکسی بوتیرات برای کاربرد در مهندسی بافت استخوان
چکیده
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
در این پژوهش، تاثیر اندازه ذرات هیدروکسی آپاتیت بر خواص مکانیکی و زیست تخریب پذیری داربست کامپوزیتی پلیکاپرولاکتون/هیدروکسی آپاتیت انجام شد. داربستهای کامپوزیتی با استفاده از دو نوع پودر هیدروکسی آپاتیت نانومتری (تهیه شده به روش سل - ژل) و میکرومتری تجاری،به روش لیچینگ ذرهای
دراین پژوهش پودر هیدرکسی آپاتیت به روش طبیعی و با استفاده از استخوان گوساله در دمای�C 900 تهیه گردید. سپس داربست سرامیکی به روش تکرارپذیری فوم پلی یورتان و با 0، 3، 6 و 9 درصد وزنی تیتانیا و50 درصد وزنی هیدروکسی آپاتیت به روش آسیاب تر(دوغابی) سنتز شد. به منظور شناسایی تحولات فازی
طراحی داربستهایی با ساختار فیزیکی مناسب با امکان چسبندگی و تکثیر سلولها به سطح در بازسازی و ترمیم بافت استخوان نقش مؤثری ایفا میکنند. در این تحقیق، داربست پلیکاپرولاکتون/ کراتین/ نانولولهکربن به روش الکتروریسی جهت کاربرد در مهندسی بافت استخوان ساخته شد و تأثیر نانولولههای
مقدمه: دستیابی به داربستی با خواص مطلوب، یکی از چالش های پیش روی مهندسی بافت می باشد. پلی هیدروکسی بوتیرات (phb یا polyhydroxybutyrate) پلیمری است که به دلیل داشتن خواصی مناسب نظیر زیست سازگاری خوب و استحکام مکانیکی بالا در مقایسه با سایر پلیمرها، به تازگی مورد توجه محققین قرار گ
در این تحقیق، داربست نانولیفی کامپوزیتی پلی هیدروکسی بوتیرات کوهیدروکسی والرات (PHBV) حاوی نانوذرات کامپوزیتی هیدروکسی آپاتیت/بریدیجیت (HABR) به روش الکتروریسی تولید شد. مورفولوژی نانوالیاف تولید شده و نحوه توزیع نانوذرات در نانوالیاف بهترتیب توسط میکروسکوپ الکترونی روبشی و عبور