بررسی آزمایشگاهی تاثیر سرعت آسیا، حجم شارژ، غلظت و حجم پرشدگی دوغاب بر سایش لاینرهای آسیاهای گردان
چکیده
آسیا کردن یکی از مراحل مهم عملیاتی در فرآوری مواد معدنی است. جهت محافظت پوسته آسیا و انتقال انرژی به مواد و گلوله های داخل آسیا از لاینر استفاده می گردد. در طول کارکرد آسیا، لاینرها دچار سایش (کاهش جرم) شده و بازدهی آسیا را کاهش می دهند. شناخت و بررسی عواملی که باعث کاهش سایش لاینرها می شود، بسیار مهم است. در این پژوهش علاوه بر بررسی رفتار سایشی لاینرهای آسیا در شارژ و سرعت های مختلف، نرخ سایش بر اساس غلظت و حجم پرشدگی دوغاب نیز مورد بررسی قرار گرفته است. عامل عمده ضربه در آسیا، حرکت آبشاری بزرگ می باشد. این عامل و اثر تشکیل استخر دوغاب بر سایش نیز مطالعه شده است. برای این منظور از آسیای آزمایشگاهی به قطر یک و طول نیم متر استفاده گردید. آزمایش ها در سه سرعت 65%، 75% و 85% سرعت بحرانی، برای شارژهای 15، 20، 25 و 30 درصد حجم آسیا، دوغاب هایی با 40%، 50%، 60%، 70% و 100% جامد و حجم پرشدگی دوغاب بین 0.5 تا 3 انجام گرفته است. نتایج نشان می دهد که در شارژ 20% و سرعت 75% بالاترین نرخ سایش اتفاق می افتد. همچنین در شرایط تر، با افزایش غلظت و حجم پرشدگی دوغاب در آسیا، سایش لاینر کاهش می یابد. در شرایط خشک، با افزایش خوراک در آسیا و افزایش نیروی نرمال، سایش لاینرها افزایش می یابد. از سویی سایش لاینرها در شرایط تر، بستگی به غلظت دوغاب بین 2 تا 4 برابر سایش در شرایط خشک می باشد.