مقاله

الگوی «آرمان گرایی واقع بینانه» به مثابه ایدئولوژی اسلامی در «مدیریت انقلابی» رسانه

دانلود متن کاملرایگان، با حساب کاربری؛ ثبت نام با گوگل چند ثانیه است

چکیده

این نوشتار نخست ایدئولوژی را تعریف و بر کارکرد آن در عرصه رسانه تأکید کرده است. پس از نقد نقش ایدئولوژی در رسانه پست مدرن و نیز نقد تعاریفی که ایدئولوژی را لزوماً در خدمت منافع طبقات حاکم و تحریف واقعیّت می دانند، با معرفی ایدئولوژی به مثابه امری گریزناپذیر در علوم انسانی به طور کلی و در علم رسانه به طور خاص، تلاش نموده است الگوی اسلامی مدیریت رسانه را ارائه کند. در نهایت از «رسانه اسلامی» در معنای اَبَرواقعی یا فراواقعیّت تعبیر نموده که فراسوی واقعیّت و درعین حال در پیوند و تطابق با واقعیّت و معطوف به آرمان و حقیقت است. نویسندگان الگوی آرمان گرایی واقع بینانه را ایدئولوژی اسلامی و با خصوصیت نفی سکولاریسم ــ که نگاهی دوگانه انگار به آرمان و واقعیّت دارد ــ و حقیقت گرایی دانسته اند. همچنین این مقاله با مقایسه هستی شناسی در گفتمان احیاگر ــ که مبدع آن اقبال لاهوری است ــ و گفتمان پست مدرنیسم که پدر آن فردریش نیچه است، تفاوت مبنایی و هستی شناسانه رسانه پست مدرن و رسانه اسلامی را که باید در پی احیای دین باشد، نشان داده است. در این جستار آرمان گرایی واقع بینانه به مثابه هستی شناسی و مدیریت انقلابی به منزله روش شناسی، دو اساس شکل گیری رسانه اسلامی معرفی شده اند. آرمان گرایی واقع بینانه با هم سازی، هم وندی و هم ورزی آرمان و واقعیت، مدیریت و انقلاب، دنیا و آخرت، جسم و روح، دین و دنیا و دین و سیاست معرفی شده است. این مقاله به عنوان یک «مدل» و نه «نظریه»، فقط به چیستی و چگونگی موضوع توجه نموده است؛ زیرا وظیفه هر مدلی همین است و همچون نظریه، کار آن چرایی و تحلیل نیست. کل مقاله درصدد پاسخ به آیاییِ امکان موضوع خویش است و مدعا (thesis) را بر امکان آرمان گرایی واقع بینانه در مدیریت رسانه نهاده است.

اسناد مشابه