اثر آرایش کاشت و مقادیر آب در آبیاری قطره ای بر عملکرد سیب زمینی
چکیده
به منظور بررسی اثر سه سطح آب آبیاری در سه آرایش کاشت در آبیاری قطرهای بر عملکرد سیبزمینی، آزمایشی به صورت اسپلیتپلات در قالب بلوکهای کامل تصادفی در سه منطقه مشهد، اردبیل، و دماوند با شرایط آب و هوایی متفاوت طی دو سال متوالی (1382 و 1383) اجرا شد. طرح دارای 9 تیمار شامل سه آرایش کاشت (تیمار b1: یک ردیف کاشت روی هر پشته با فاصلة 75 سانتیمتر بین ردیفها با یک نوار قطرهای، تیمار b2: دو ردیف کاشت روی هر پشتة با فاصلة 35 سانتیمتر و یک نوار آبیاری بین آنها (فاصلة لولهها یا شیارها 125 سانتیمتر)، و تیمار b3: دو ردیف کاشت روی هر پشته با فاصلة 45 سانتیمتر و یک نوار آبیاری بین آنها (فاصلة لولهها یا شیارها 150 سانتیمتر) و سه سطح 60، 80، و 100 درصد تأمین آب مورد نیاز گیاه بود. نتایج بررسیها جداگانه مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفت. از نظر آرایش کاشت در هر سه منطقه، تیمار آرایش کاشت b2، بیشترین عملکرد کل و عملکرد قابل ارائه به بازار و غدههای 35 تا 55 میلیمتری را دارا بود. همچنین کارایی مصرف آب آبیاری در آرایش کاشت b2 برتر از دو آرایش کاشت دیگر بود. کاهش سطح تأمین آب آبیاری در زراعت سیبزمینی، باعث کاهش عملکرد غده و محصول قابل ارائه به بازار شد. تولید غدههای 35 تا 55 و بزرگتر از 55 میلیمتری در آبیاری با تامین 100 درصد نیاز آبی در دو منطقة اردبیل و مشهد، نسبت به آبیاریهای دیگر برتری معنیداری داشت. نتایج مشابهی برای کارایی مصرف آب آبیاری به دست آمد و نشان داد که آبیاری به میزان 100 درصد نیاز آبی گیاه سیب زمینی به روش آبیاری قطرهای، مناسب و قابل توصیه است.