بازدارندگی اسانس و عصاره اتانولی پونه آبی (mentha aquatica) بر چند گونه قارچ بیماری زای گیاهی در شرایط آزمایشگاهی
چکیده
اخیراً به دلیل بروز مقاومت در عوامل بیماریزا به آفتکشهای شیمیایی، استفاده از اسانس و عصارههای گیاهی برای مبارزه با آلودگیهای قارچی از اهمیت زیادی برخوردارشده است. اسانسها مواد ضد قارچی جدیدی هستند که تجدید شونده و سازگار با محیط زیست میباشند. در این تحقیق اسانس گیاه پونهآبی به روش تقطیر با بخار و عصاره قسمتهای هوایی گیاه با حلال اتانول استخراج گردید واثر بازدارندگی غلظتهای 0، 100، 200 و 300 پیپیام در ظروف پتری 9 سانتیمتری، به روشهای تدخینی و تماسی در مورد اسانس و روش انتشار عصاره در محیط کشت، بر رشد قارچهای botrytis cinerea، fusarium oxysporum، rhizoctonia solani و phytophthora capsiciبهصورت آزمایش فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی بررسی گردید. قارچها حساسیت متفاوتی به اسانس و عصاره پونه آبی نشان دادند. هیچکدام از غلظتهای اسانس و عصاره پونهآبی اثر بازدارنده معنیداری بر رشد f. oxysporumنداشتند اما همه غلظتهای اسانس و عصاره پونهآبی بطور معنیداری درصد بازدارندگی رشد قارچهای r. solani ، b. cinerea و p. capsici را افزایش دادند و با افزایش غلظت درصد بازدارندگی افزایش معنیدار یافت. بیشترین درصد بازدارندگی مربوط به غلظتهای 200 و 300 پیپیام در قارچ r. solani (06/91% و 77/97% به ترتیب) و غلظت 300 پیپیام در قارچ p. capsici (89/91%) بود. پس اسانس و عصاره پونهآبی میتواند بعنوان قارچکش طبیعی جهت کنترل قارچهای بیماریزا مورد توجه باشد.