بررسی اثرات آللوپاتی علف های هرز چاودار (secale cereale l) و یولاف (avena ludoviciana l) بر جوانه زنی و رشد گیاهچه گندم (triticum aestivum l)
چکیده
مطالعات آزمایشگاهی و گلخانهای برای تعیین اثر آللوپاتیک علفهای هرز باریک برگ بر جوانه زنی و رشد گیاهچه گندم در سال 1392 در آزمایشگاه و گلخانه تحقیقاتی دانشکدهی کشاورزی دانشگاه محقق اردبیلی انجام گرفت. بررسی آزمایشگاهی بر اساس طرح کامل تصادفی با 7 تیمار عصاره بقایای گیاهی شامل: عصاره بذر چاودار، عصاره ریشه چاودار، عصاره اندام هوایی چاودار، عصاره بذر یولاف، عصاره اندام هوایی یولاف، عصاره ریشه یولاف با شاهد (آب مقطر) بود. بررسی گلخانهای به صورت آزمایش فاکتوریل در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی، که فاکتور اول: بقایای گیاهی در 5 سطح (شاهد بدون بقایای گیاهی، پودر بذر چاودار، پودر اندام هوایی چاودار، پودر بذر یولاف، پودر اندام هوایی یولاف) و فاکتور دوم: مدیریت بقایای گیاهی در 3 سطح (1: ابتدا کاشت بذر گندم سپس اضافه کردن پودر بقایای گیاهی و در آخر اضافه کردن خاک،2: ابتدا کاشت بذر گندم سپس اضافه کردن خاک بر روی بذر گندم و در آخر اضافه کردن پودر بقایای گیاهی و 3: ابتدا کاشت بذر گندم در گلدان و سپس اضافه کردن خاک بر روی بذر گندم و در آخر اضافه کردن پودر بقایای گیاهی به علاوه استفاده از عصاره بقایای گیاهی) بود. هر دو آزمایش در 3 تکرار اجرا گردید. نتایج آزمایشگاهی نشان داد، عصاره بذر چاودار (secale cereale l.) و اندام هوایی یولاف (avena ludoviciana l.) نسبت به بقیه اندام ها تاثیر آللوپاتی بیشتری بر جوانهزنی و رشد گندم داشتند. به طوری که تعداد گیاهچه ظاهر شده را، به ترتیب 17و 11 درصد، طول گیاهچه را به ترتیب 28 و 30 درصد، تعداد برگ را به ترتیب 22 و10 درصد و درصد گیاهچه نرمال را به ترتیب 21 و 11 درصد نسبت به شاهد کاهش دادند. نتایج آزمایش گلخانهای نشان داد، بقایای بذر چاودار در زمان اعمال هر سه مدیریت بهویژه در مدیریت اول و سوم و بقایای بذر یولاف بهویژه در مدیریت دوم تاثیر بازدارندگی بیشتری روی شاخصهای اندازهگیری گندم داشتند. در میان بقایای گیاهی، بذر چاودار بیشترین اثر آللوپتیک را روی شاخصهای اندازهگیری نشان داد و این میتواند نویدی باشد در تولید علفکشهایی با منشأ طبیعی.