اثر اسید سالیسیلیک بر شاخص های جوانه زنی و تغییرات بیوشیمیایی بذر ریحان (ocimum basilicu) تحت شرایط تنش شوری
چکیده
تکنیک پیش تیمار بذر به عنوان عامل بهبود دهنده جوانه زنی و استقرار تحت تنش های محیطی معرفی شده است. یکی از تأثیرات شوری در خاک، کاهش در رشد و نمو گیاهچه های سبز شده و تغییر در مراحل نموی گیاه در مزرعه می باشد. به منظور بررسی اثر پیش تیمار بذر با اسید سالیسیلیک بر شاخص های جوانه زنی و فعالیت آنزیم های کاتالاز و آسکوربات پرواکسیداز و تغییرات میزان پروتئین بذر ریحان سبز تحت شرایط تنش شوری این آزمایش انجام شد. تیمارها شامل پنج سطح تنش شوری (0، 2/0-، 4/0-، 6/0-، 8/0- و 1- مگاپاسکال) و چهار سطح پرایم (غلطت های 0، 50، 100 و 150 پی پی ام اسید سالیسیلیک) با سه تکرار بودند. نتایج نشان داد که تنش شوری سبب کاهش در شاخص های جوانه زنی و تیمارهای پرایمینگ سبب افزایش شاخص های جوانه زنی شدند. تنش شوری سبب افزایش فعالیت آنزیم کاتالاز و آسکوربات پرواکسیداز شده و میزان پروتئین را کاهش داد. استفاده از تیمار پرایمینگ سبب افزایش در پروتئین و فعالیت آنزیم های کاتالاز و آسکوربات پرواکسیداز شد. بهترین تیمار بذر، اسید سالیسیلیک با غلطت 100 پی پی ام بود. به طور کلی میتوان نتیجه گرفت که پیشتیمار بذرهای ریحان با اسید سالیسیلیک باعث بهبود مؤلفههای جوانهزنی ریحان سبز در شرایط تنش شوری شد و تحمل گیاه ریحان سبز را در مقابل تنش شوری با افزایش در پروتئین و فعالیت آنزیم کاتالاز و آسکوربات پرواکسیداز در مرحله جوانهزنی افزایش داد.