بررسی روند تغییرات کیفیت آب زیرزمینی دشت میاندوآب با استفاده از روش مان– کندال
چکیده
روند تغییرات کیفیت آب زیرزمینی دشت میاندوآب طی سالهای (1391- 1381) (برای دورههای پر آب و کم آب) با استفاده از آزمون ناپارامتری مان- کندال اصلاح شده برای ضریب خودهمبستگی مرتبه اول تحلیل شد. نتایج نشان داد که از مجموعه 25 ایستگاه نمونهبرداری آب و برای 14 متغیر کیفی مورد بررسی، برای دوره پر آب، 58 درصد از مشاهده ها دارای روند صعودی، 32 درصد روند نزولی و ده درصد بدون روند (در سطح معنیداری 5 درصد) بودند. این ارقام برای دوره کم آب بهترتیب 61، 32 و 7 درصد در سطح معنیداری 5 درصد بود. از بین مشاهده های دوره پر آب روند صعودی معنی دار (در سطح 10 درصد) برای 7/23 درصد از مشاهده ها و روند نزولی معنیدار برای 3/6 درصد از مشاهده ها بهدست آمد. در 70 درصد از مشاهده ها روند معنی داری (در سطح 10 درصد) مشاهده نشد. برای ماه کم آب 22 درصد سریها روند صعودی معنی دار، 10 درصد روند نزولی معنی دار و 68 درصد بدون روند معنی دار بودند. همچنین نتایج نشان داد که بیشترین روند صعودی متغیر های کیفی متعلق به غرب و جنوب دشت )در دوره پر آب( بود. با افت سطح آب روند صعودی در متغیرهای کیفی مانند sar و ٍec هم در شرق دشت مشاهده شد. نتایج تخمینگر شیب سن نشان داد که روند تغییرات هر دو پارامتر ec و sar برای هر دو دوره پر آب و کم آب در حال افزایش است، به طوری که در خصوص پارامتر ec در دوره پر آب مقدار آن در هر سال حدود 20 میکرو زیمنس بر سانتیمتر افزایش داشته است.