مقایسه ی مدل بهینهسازی تصادفی و سایر روش های احتمالی برای اختصاص منابع اقتصادی جهت کاهش ریسک لرزهای منطقه ای
چکیده
این پژوهش با هدف ارائه ی روشی برای ارزیابی و تعیین اولویت اقدامات کاهش ریسک لرزهای در کشورهای لرزه خیز در حال توسعه و اختصاص بودجه ی لازم به این اقدامات و یاری دادن مدیران و تصمیم گیرندگان در این امر، انجام شده است. در این پژوهش یک مدل برنامهریزی بهینهسازی تصادفی (احتمالی) دو مرحلهای توسعه داده شده که منابع اقتصادی اختصاص یافته به راهکارهای کاهش ریسک لرزهای (مقاوم سازی) و بازسازی پس از زلزلههای احتمالی آینده را در سطح منطقهای بهینه سازد. مدل بهینهسازی پیشنهاد شده، راهکارهای کاهش ریسک های موجود را با هدف کمینه کردن هزینه های مقاومسازی، بازسازی و ریسک خسارت اقتصادی بیش از حد مجاز مورد جستجو قرار میدهد، تا راهکار بهینه را با توجه به محدودیت های موجود پیدا کند. همچنین در پژوهش حاضر برای بررسی مدل تصادفی پیشنهاد شده از دیدگاه عدم قطعیت وقوع زلزلهها و نشان دادن برتری مدل تصادفی نسبت به سایر روش های احتمالی که بحث عدم قطعیت زلزلهها را خارج از فرایند بهینه سازی در نظر میگیرند، مدل های احتمالی دیگر نیز ارائه شده است و با انجام مطالعه ی موردی برای شهر تهران، اولاً کاربردهای عملی مدل تصادفی و سایر روش های احتمالی بهینه سازی پیشنهاد شده ارائه شده است، ثانیاً با محاسبه ی عوامل کلیدی نشانگر برتری مدل های تصادفی با نام های «ارزش مورد انتظار اطلاعات صحیح» و «ارزش حل تصادفی»، مدل تصادفی با سایر مدل های احتمالی مورد مقایسه قرار گرفته است.