بررسی کیفیت زندگی در مبتلایان به اسکواموس سل کارسینومای دهانی و عوامل مرتبط با آن در مراجعین به انستیتو کانسر امام خمینی در سال۱۳۹۱
چکیده
سابقه و هدف:مواد و روش ها:یافتهها: در این مطالعه کیفیت زندگی بیماران مورد مطالعه در 30 درصد موارد نامناسب، 68 درصد متوسط و 2 درصد مناسب بود. میانگین نمره کلی کیفیت زندگی این بیماران 83/58 و انحراف معیار 33/22 بود. با بالا رفتن مرحله بیماری(stage) کیفیت زندگی بیماران در اکثر فاکتورها نامطلوبتر شد (05/0>(p، زنان نسبت به مردان از نظر فاکتور وضعیت بلع، درد و احساس بیماری کیفیت زندگی پایین تری را بروز دادند .(01/0=p) بیمارانی که در ناحیه ی زبان ، لب و مخاط باکال مبتلا به scc دهان بودند از نظر بلع و صحبت کردن کیفیت زندگی پایین تری نشان دادند. (004/0=p) و نوع درمان بر وضعیت بلع و احساس بیماری تاثیر گذار بود. (04/0=p) و (007/0=p) نتیجه گیری: به نظر میرسد محل وقوع تومور و نوع درمان در کاهش کیفیت زندگی بیماران مبتلا به اسکواموس سل کارسینومای دهانی نقش دارد اما افزایش مرحله (stage) بیماری مهمترین شاخص در کاهش کیفیت زندگی آنهاست.