اثربخشی درمان شناختی رفتاری در جلوگیری از عود اختلال دوقطبی
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
مطالعه اثربخشی درمان شناختی رفتاری در جلوگیری از عود اختلال دوقطبی. طرح پژوهش شبهآزمایشی و از نوع پیشآزمون و پسآزمون با گروه کنترل بود. جامعه هدف شامل بیماران سرپایی بهبودیافته از اختلال دوقطبی نوع і مراجعهکننده به بیمارستان امام حسین تهران بودند که با وجود تجویز تثبیت کنندههای خلقی دچار عودهای متناوب بودند. از این بین با روش نمونهگیری در دسترس، تعداد 14 بیمار دوقطبی نوع i ، بهطور تصادفی در گروه درمان شناختی رفتاری یا گروه گواه قرارگرفتند. هر دو گروه درمان و گواه تثبیت‌کنندههای خلقی دریافتمیکردند. بهعلاوه، گروه درمان بهطور میانگین 14 جلسه درمان شناختی رفتاری دریافتکردند. از مقیاسهای مانیای یانگ، افسردگی و اضطراب همیلتون و پایبندی دارویی موریسکی استفادهشد. دادههای پژوهش با استفاده از کواریانس و آزمون t جفتی تحلیل شد. گروه آزمایش در علائم افسردگی و اضطراب کاهش قابل ملاحظه نشاندادند. در علائم مانیا و پایبندی دارویی تفاوت معناداری میان دو گروه وجودنداشت. افزودن درمان شناختی رفتاری به دارودرمانی به بهبود علائم در بیماران دوقطبی منجر می شود.