تولید سازه نوترکیب با همسانه سازی ژن دومین ۴ آنتی ژن حفاظتی و هم جوشی آن با ژن دومین ۱ فاکتور کشنده باسیلوس آنتراسیس در اشرشیاکلی
محمد نجاراصل، mohammad najarasl department of biology, comprehensive university of imam hossein, tehran, iran.گروه زیست شناسی، دانشگاه جامع امام حسین(ع)، تهران، ایران. محمد صادق هاشم زاده، mohammad sadegh hashemzadeh applied virology research center, baqiyatallah university of medical sciences, tehran, iran.مرکز تحقیقات ویروس شناسی کاربردی، دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله الاعظم (عج)، تهران، ایران. حسین هنری، hosein honari department of biology, comprehensive university of imam hossein, tehran, iran.گروه زیست شناسی، دانشگاه جامع امام حسین(ع)، تهران، ایران. جعفر موسوی، jafar mousavy department of biology, comprehensive university of imam hossein, tehran, iran.گروه زیست شناسی، دانشگاه جامع امام حسین(ع)، تهران، ایران. فیروز ابراهیمی، firouz ebrahimi department of biology, comprehensive university of imam hossein, tehran, iran.گروه زیست شناسی، دانشگاه جامع امام حسین(ع)، تهران، ایران. حسین پورحکاک، hosein pourhakkak department of biology, comprehensive university of imam hossein, tehran, iran.گروه زیست شناسی، دانشگاه جامع امام حسین(ع)، تهران، ایران.
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
مقدمه: سیاه زخم یک بیماری مشترک بین انسان و دام است. عامل ایجاد کننده این بیماری مهلک باکتری باسیلوس آنتراسیس می باشد. در حال حاضر آنتی ژن حفاظتی(pa) به عنوان واکسن موثر سیاه زخم مورد استفاده قرار میگیرد. دومین 4 این آنتی ژن به همراه دومین 1 فاکتور کشنده(lf)، ایمونوژن های قوی این باکتری بوده و به عنوان کاندید مناسب واکسن علیه آن مطرح می باشند. هدف ما در این تحقیق، همسانه سازی ژن دومین 4 آنتی ژن حفاظتی(pad4) و هم جوشی آن با ژن دومین 1 فاکتور کشنده(lfd1) باکتری، به منظور بررسی توانایی آن ها در القاء ایمنی حفاظتی می باشد. مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی، از یک وکتور pgem-t easy نوترکیب حاوی ژن lfd1 استفاده شد. سپس ژن pad4 با واکنش آنزیمی pcr تکثیر و جداسازی شده و به طور جداگانه در وکتور pgem-t easy دیگری همسانه سازی گردید. بعد از آن واکنش الحاق ژن pad4 به ژن lfd1 در وکتور فوق با تعیین جهت گیری lfd1 و توسط جایگاه های آنزیمی psti و xbai انجام پذیرفت. سازه نوترکیب حاصل از دو ژن فوق در ناقل بیانی pet28a به کمک آنزیم های محدود الاثر bamhi و xhoi زیر همسانه سازی گردید و پس از تعیین جهت گیری ژن ها، میزبان بیانی bl21 توسط این ناقل نوترکیب تراریخت گردید. یافته های پژوهش: همسانه سازی اولیه و هم جوشی قطعات ژنی pad4 و lfd1 در ناقل pgem-t easy با موفقیت انجام شد و پس از تایید فرآیند فوق با دو روش برش آنزیمی و pcr، سازه نوترکیب حاصل با موفقیت در pet28a زیر همسانه سازی شد. بحث و نتیجه گیری: با توجه به ایمونوژن بودن نواحی pad4 و lfd1، بیان پروتیئن این سازه نوترکیب حاصل از نواحی ژنی الحاق شده فوق، می تواند برای القاء ایمنی محافظتی، به عنوان کاندید مناسب واکسن سیاه زخم مطرح باشد.
مقدمه: سیاه زخم یک بیماری مشترک بین انسان و دام است. عامل ایجاد کننده این بیماری مهلک باکتری باسیلوس آنتراسیس می ­باشد. در حال حاضر آنتی ژن حفاظتی(PA) به عنوان واکسن موثر سیاه زخم مورد استفاده قرار می­گیرد. دومین 4 این آنتی ژن به همراه دومین 1 فاکتور کشنده(LF)، ایمونوژن &
Articleمجله دانشگاه علوم پزشکی اراکمهدی رضائی، mehdi rezaee faculty of basic science imam hossein university,tehran ,iranتهران- اتوبان بابایی- دانشگاه جامع امام حسین(ع)- مرکز و گروه علوم زیستی حسین هنری، hosein honari faculty of basic science imam hossein university,tehran ,iranتهران- اتوبان بابایی- دانشگاه جامع امام حسین(ع)- مرکز و گروه علوم زیستیسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه جامع امام حسین (imam hosseyn university) علی محمد زند، ali mohammad zand faculty of basic science imam hossein university,tehran ,iranتهران- اتوبان بابایی- دانشگاه جامع امام حسین(ع)- مرکز و گروه علوم زیستیسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه جامع امام حسین (imam hosseyn university) lمحمد علی عارف پور ترابی
زمینه و هدف: سیاهزخم یک بیماری مشترک بین انسان و دام است. عامل ایجاد کننده بیماری، باکتری باسیلوس آنتراسیس میباشد که آنتیژن حفاظتکننده و ناحیه یک فاکتور کشنده (lfd1) ایمونوژنهای قوی این باکتری بوده و همواره به عنوان کاندیدای واکسن علیه باسیلوس آنتراسیس در نظر گرفته شدهاند.
Thesis2010وزارت علوم، تحقیقات و فناوری - دانشگاه شاهد - دانشکده علوم انسانیشهلا امیری اجیرلو
فاکتور رشد فیبروبلاستی-10 انسانی (hfgf-10) گلیکو پروتئین مونومری است که توسط سلولهای فیبروبلاستی در دوره ی جنینی تولید و موجب رشد و تمایز بافت ریه و تشکیل جوانه های دست و پا و رشد جهت دار آن به سمت خارج می شود و در بزرگسالی در ترمیم سلولهای آسیب دیده ی ریه و زخمها نقش ایفاء می کن