تولید سازه نوترکیب با همسانه سازی ژن دومین ۴ آنتی ژن حفاظتی و هم جوشی آن با ژن دومین ۱ فاکتور کشنده باسیلوس آنتراسیس در اشرشیاکلی
چکیده
مقدمه: سیاه زخم یک بیماری مشترک بین انسان و دام است. عامل ایجاد کننده این بیماری مهلک باکتری باسیلوس آنتراسیس می باشد. در حال حاضر آنتی ژن حفاظتی(pa) به عنوان واکسن موثر سیاه زخم مورد استفاده قرار میگیرد. دومین 4 این آنتی ژن به همراه دومین 1 فاکتور کشنده(lf)، ایمونوژن های قوی این باکتری بوده و به عنوان کاندید مناسب واکسن علیه آن مطرح می باشند. هدف ما در این تحقیق، همسانه سازی ژن دومین 4 آنتی ژن حفاظتی(pad4) و هم جوشی آن با ژن دومین 1 فاکتور کشنده(lfd1) باکتری، به منظور بررسی توانایی آن ها در القاء ایمنی حفاظتی می باشد. مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی، از یک وکتور pgem-t easy نوترکیب حاوی ژن lfd1 استفاده شد. سپس ژن pad4 با واکنش آنزیمی pcr تکثیر و جداسازی شده و به طور جداگانه در وکتور pgem-t easy دیگری همسانه سازی گردید. بعد از آن واکنش الحاق ژن pad4 به ژن lfd1 در وکتور فوق با تعیین جهت گیری lfd1 و توسط جایگاه های آنزیمی psti و xbai انجام پذیرفت. سازه نوترکیب حاصل از دو ژن فوق در ناقل بیانی pet28a به کمک آنزیم های محدود الاثر bamhi و xhoi زیر همسانه سازی گردید و پس از تعیین جهت گیری ژن ها، میزبان بیانی bl21 توسط این ناقل نوترکیب تراریخت گردید. یافته های پژوهش: همسانه سازی اولیه و هم جوشی قطعات ژنی pad4 و lfd1 در ناقل pgem-t easy با موفقیت انجام شد و پس از تایید فرآیند فوق با دو روش برش آنزیمی و pcr، سازه نوترکیب حاصل با موفقیت در pet28a زیر همسانه سازی شد. بحث و نتیجه گیری: با توجه به ایمونوژن بودن نواحی pad4 و lfd1، بیان پروتیئن این سازه نوترکیب حاصل از نواحی ژنی الحاق شده فوق، می تواند برای القاء ایمنی محافظتی، به عنوان کاندید مناسب واکسن سیاه زخم مطرح باشد.