استخراج مولفه های مدیریت مشارکتی و تطبیق آن با نهج البلاغه
Abstract
موضوع این پژوهش استخراج مولفه های مدیریت مشارکتی رایج و نهج البلاغه و تطبیق آن ها با یکدیگر می باشد. لذا سوال اصلی پژوهش این است که مولفه های مدیریت مشارکتی رایج و همچنین نهج البلاغه کدام است؟ و آیا این مولفه ها باهم تطبیق دارند؟ جامعه آماری با استفاده از منابع کتابخانه ای چاپی، الکترونیکی، مقالات، طرح های پژوهشی و پایان نامه می باشد. نتایج این پزوهش بیانگر آن است که مولفه های مدیریت مشارکتی رایج عبارت است از: درگیری ذهنی و عاطفی،یاری کردن،مسوولیت پذیری،تصمیم گیری گروهی، تفویض اختیار و همچنین مولفه های مدیریت مشارکتی در نهج البلاغه عبارتند از: نظارت مردمی، قضاوت مردمی، مقبولیت، رضایت، بیعت، امر به معروف و نهی از منکر، نصیحت به ائمه مسلمین، آزادی، پرهیز از تملق، عدالت اجتماعی، تفویض اختیار، مسوولیت پذیری، عدم تمرکز، عهد مندی، مردم گرایی، پرهیز از غرور و تکبر و تفاوت های مولفه های مدیریت مشارکتی رایج و نهج البلاغه عبارتند از: روش نظارت، بیعت، دوری از تملق، نصیحت، عهد مندی، امر به معروف و نهی از منکر، کلی و انسان گرا بودن الگوهای مشارکت در نهج البلاغه، خدایی بودن انگیزه و هدف در مشارکت. همچنین مشابهت های مولفه های مدیریت مشارکتی رایج و مولفه های مدیریت مشارکتی در نهج البلاغه عبارتند از: سهیم کردن مردم در قدرت و اختیار، راه دادن مردم بر سرنوشت خویش، باز گشودن فرصت های پیشرفت بر رده های زیرین جامعه،در گیری عاطفی و ذهنی، همیاری، مسوولیت پذیری،تصمیم گیری گروهی و تفویض اختیار