اثرات استرس پیش از تولد (بی حرکتی) بر میزان اخذ غذا و آب ، و وزن بدن در رت های نر نژاد ویستار

پایان نامه
  • وزارت علوم، تحقیقات و فناوری - دانشگاه تربیت معلم تهران - دانشکده علوم
  • نویسنده ابراهیم خدایار
  • استاد راهنما پروین رستمی
  • تعداد صفحات: ۱۵ صفحه ی اول
  • سال انتشار 1378
چکیده

انسانها و حیواناتی که استرس پیش از تولد (prenatal stressps) دیده اند اختلالاتی را در رفتار اجتماعی و تنظیم محور هیپوتالاموس - هیپوفیز - آدرنال (h. p. a) نشان می دهند. کاهش در فیدبک مهری هورمون آزادکننده کورتیکوتروپین (crh) و افزایش مداوم گلوکوکورتیکوئیدهای پلاسما در حیوانات ps گزارش گردیده است . در این مطالعه اثرات استرس پیش از تولد (بی حرکتی) بر رفتارهای تغذیه ای و وزن بدن رتهای نر نژاد ویستار مورد بررسی قرار گرفت . رتهای ماده باردار بصورت تصادفی به سه گروه کنترل، تجربی i و تجربی ii تقسیم شدند. به گروه کنترل استرسی وارد نشد و آب و غذای کافی در دسترس داشت . رتهای تجربی در گروههای i و ii از روز 14 تا 21 دوره بارداری هر روز صبح به ترتیب به مدت دو و سه ساعت تحت استرس بی حرکتی قرار گرفتند. زاده های کنترل و تجربی تا سن دو ماهگی در شرایط کنترل شده آزمایشگاهی رشد کردند سپس اندازه گیری ها انجام گرفت . نتایج بدست آمده نشان می دهد که اختلاف وزن بدن و مقدار اخذغذا بین سه گروه دارای تفاوت معنی دار است (p<0.001) و میزان مصرف آب بین گروه تجربی i و گروه کنترل مشابه، ولی بین گروه تجربی ii و گروه کنترل اختلاف معنی دار نشان می دهد (p<0.05) . مطالعه حاضر به وضوح نشان می دهد که میزان اخذ غذا و وزن بدن در گروههای ps در مقایسه با کنترل کمتر است ، و افزایش مدت زمان وارد شدن استرس قبل از تولد باعث کاهش بیشتر میزان اخذ غذا و آب ، و وزن بدن می شود. این پژوهش همچنین نشان داد کاهش میزان وزن بدن در رتهای ps خیلی بیشتر از کاهش اخذ غذا در آنها می باشد در واقع بخشی از مکانیسمهایی که موجب کاهش وزن بدن می شوند جدا از کاهش اخذ غذا بوده و اختلالات ایجاد شده قابل برگشت نیست . اگر چه مکانیسمهای دقیق این روندها مشخص نیست ولی با توجه به تحقیقاتی که تاکنون انجام شده است ، نتایج بدست آمده در این مطالعه را می توان جنین تفسیر کرد که در رتهای ps بالا بودن سطح crh و لپتین از بیان نورپپتید y کاسته و کوجب کاهش اخذ غذا می شود. همچنین در رتهای ps به عللت بالا بودن سطوح mrna رسپتور نوع دوم هورمون آزادکننده کورتیکوتروپین در هیپوتالاموس شکمی میانی (mrna crhr-2 vmh) و crh، رسپتورهای crhr-2 فعال می شوند و از طریق سیستم عصبی سمپاتیک ترموژنز را در بافت چربی قهوه ای افزایش می دهند که در نتیجه آن وزن بدن کاهش می یابد.

اگر عضو سایت هستید لطفا وارد حساب کاربری خود شوید

منابع مشابه

منابع من

با ذخیره ی این منبع در منابع من، دسترسی به آن را برای استفاده های بعدی آسان تر کنید

ذخیره در منابع من قبلا به منابع من ذحیره شده

{@ msg_add @}


نوع سند: پایان نامه

وزارت علوم، تحقیقات و فناوری - دانشگاه تربیت معلم تهران - دانشکده علوم

میزبانی شده توسط پلتفرم ابری doprax.com

copyright © 2015-2023