رابطه خشنودی شغلی و انگیزه پیشرفت با سلامت روانی و مسئولیت پذیری مربیان تربیتی مرد آموزشگاههای اهواز

هدف پژوهش حاضر، بررسی رابطه خشنودی شغلی و انگیزه پیشرفت با سلامت روانی و مسئولیت پذیری مربیان تربیتی مرد آموزشگاههای اهواز می باشد. در این تحقیق متغیرهای خشنودی شغلی و انگیزه پیشرفت به عنوان "متغیرهای پیش بین" و متغیرهای سلامت روانی و مسئولیت پذیری به عنوان "متغیرهای ملاک " در نظر گرفته شده اند. نمونه تحقیق متشکل از 124 نفر مربیان تربیتی رسمی مرد کلیه آموزشگاههای نواحی چهارگانه آموزش و پروش شهرستان اهواز در سال تحصیلی 1377-78 می باشند که برابر جامعه مورد نظر هستند. تحقیق مذکور یک تحقیق کابردی از نوع توصیفی و با روش همبستگی است و در نهایت جهت و شدت همبستگی ساده و اندازه همبستگی چندمتغیری (دومتغیری) بین متغیرهای ذکر شده در تحقیق، محاسبه گردیده است . فرضیه های تحقیق مذکور نیز همگی دو سویه در نظر گرفته شده اند و حاکی از احتمال وجود همبستگی ساده و چندگانه بین متغیرهای پیش بین با هر یک از متغیرهای ملاک می باشند که در سطح a0/05 بررسی گردیده اند. برای سنجش متغیر خشنودی شغلی از پرسشنامه شاخص توصیف شغل (jdi)، جهت سنجش متغیر انگیزه پیشرفت ، از پرسشنامه توصیف خودگیزلی، برای سنجش متغیر سلامت روان، از فهرست تجدیدنظر شده علایم روانی scl90-r و برای سنجش متغیر مسئولیت پذیری، از مقیاس سنجش مسئولیت پذیری (re) اخذ شده از پرسشنامه روانشناختی سنجش شخصیت کالیفرنیا (cpi)، استفاده شده است . برای تحلیل داده ها از روش های آماری ضریب همبستگی ساده پیرسون و ضریب همبستگی چندمتغیری (دومتغیری) استفاده گردید، که نتایج حاکی از وجود همبستگی ساده مثبت و چندمتغیری معنی دار بین متغیرهای پیش بین با هر یک از متغیرهای ملاک بوده است و کلیه فرضیه های تحقیق مورد تایید قرار گرفته اند.