ارزیابی شوراهای اسلامی روستایی بخش حمیل اسلام آباد غرب در گذر از تجربیات نهادهای مشارکتی روستایی ایران ‏‎(1285-1380)‎‏

شیوه کار در این تحقیق بدین صورت است که: ابتدا با مطالعه اسناد و مدارک موجود به تطبیق ساختارها و کارکردهای انجمن های ده ، شوراهای اسلامی جهاد سازندگی و شوراهای اسلامی روستایی پرداخته و نقاط اشتراک و افتراق آنها معین شده است. اهم یافته های پژوهش عبارت است از : 1 ) ساختار سه تشکیلات مذکور مشابه بوده ، از آنجا که حداقل از سال 1342 تا کنون این ساختار تغییر نکرده و در دوره های پیشین نیز کارکرد آنها حاصل قابل توجهی نداشته است، سزاوار است که در قانون تشکیلات تجدید نظری اساسی به وجود آید . 2) کارکرد انجمن های ده ، شورای اسلامی جهاد سازندگی و شوراهای اسلامی روستایی با ملاک قرار دادن فصل کارکرد قوانین آنها یکسان نمی باشد.3) میزان آگاهی اعضای شوراها از قوانین ، اهداف و ساختار شوراهای اسلامی روستایی در حد صفر می باشد ، لذا موفقیت آنها قطعا در گرو افزایش آگاهی اعضای آن است . 4 ) مردم به هنگام انتخابات و رای به افراد ، بیش از هر موضوعی به حسن شهرت افراد توجه داشته اند. 5) مردم از شوراها توقعاتی فراتر از اهداف آن داشته ، انتظار حل و فصل تمام مسائل روستا را از شوراها دارند. 6) عضویت افراد در شوراها به آنها منزلت اجتماعی بالاتری می بخشد. 7) مردم از شیوه انتخاب اعضا و نحوه تبلیغات کاندیداها رضایت نسبی دارند. 8) اعضای شورا معتقدند از نظریات و ارای روستاییان بهره می گیرند لیکن این برخورداری شامل تمام قشرهای اجتماعی نمی شوند. 9) روستائیان از تاسیس شوراهای اسلامی روستایی رضایت داشته لیکن اعتقاد دارند که اعضای شورا ها از توانمندیهای تخصصی لازم و کافی برخوردار نمی باشند.