نمایندگی تجاری مستقل در حقوق ایران با مطالعه تطبیقی در حقوق فرانسه

موضوع و هدف اساسی این پژوهش تبیین و تعریف چارچوب حقوقی عاملیت یا نمایندگی تجاری مستقل در حقوق ایران با تطبیق آن در حقوق برخی کشورهای مترقی چون فرانسه و سوییس است. همانطور که می دانیم بطورکلی درنمایندگی ها، وکالت از اصلی ترین عقودی است که سهم مهمی در تبیین چارچوب حقوقی قراردادهایی ازاین نوع دارد. ولی سوال اینست که آیا مقررات وکالت اصولا در جهت مصالح و منافع موکل تشریع شده است؟ بعلاوه اینکه مقررات وکالت ، با توجه به اصول سهولت و سرعت حاکم بر امور تجاری نمی تواند تاثیر چندانی در روابط تجاری داشته باشد. مقررات ق.ت در زمینه قائم مقامی تجاری نیز نمی تواند قابل اعمال در عاملیت باشد اولا بدلیل ناقص بودن این مقررات ثانیا بدلیل اینکه ما معتقدیم عاملیت ترجمه واژه ‏‎agence‎‏ مذکور در ق.ت فرانسه است و در حقوق فرانسه ‏‎agent‎‏ یا عامل کسی است که مستقلا از اصیل به صورت حرفه ای و دائمی ، خرید، فروش و ارائه خدماتی را به نام و به حساب اصیل انجام می دهد و در مقابل آن از وی پورسانت و کمیسیون دریافت میکند. همانطور که گفته شد از ویژگی های اصل عامل، استقلال در عمل است که در قائم مقام تجاری نیست. قائم مقام تجاری تاجر محسوب نمی شو د ولی عامل تاجر است و عاملیت ازاعمال ذاتا تجاری است . در حقوق فعلی ایران تنها راه جبران فقدان قوانین راجع به عاملیت ، قرارداد و توافقات طرفین قرارداد نمایندگی تجاری است. در هر صورت برای جلوگیری از تشتت رویه در تنظیم قراردادهای نمایندگی و تامین حقوق طرفین قرارداد تدوین مقررات جامع در این زمینه با استفاده از نظریات اساتید و تجربیات ملل مترقی ، ضروری و اجتناب ناپذیر است.