برآورد سری زمانی نایرو در ایران 1386-1340
چکیده
چکیده : در تحقیق حاضر ابتدا صحت فرضیه نرخ بیکاری طبیعی در ایران با استفاده آزمون همگرایی یوهانسن بررسی شده است، نتایج حاصل، حاکی از عدم وجود رابطه بلند مدت میان تورم و بیکاری در اقتصاد ایران است، سپس ارزش متوسط نایرو در دوره 1386-1340 برآورد گردیده است . همچنین تلاش شده به دلیل تغییر نایرو در طی زمان، سری زمانی نایرو در دوره مورد نظر با استفاده از فیلتر hp، برآورد و استخراج شود و به منظور شناخت موقعیت اقتصاد ایران و ارائه راهکارهای سیاستی ، با نرخ بیکاری واقعی در سالهای مورد مطالعه ، مقایسه شود. نرخ متوسط نایرو در دوره مورد نظر، 8/11درصد برآورد شده است. مقایسه سری های زمانی نایرو برآورد شده با نرخ بیکاری سالانه ، نشان می دهد از سال 76 تا 85 نرخ بیکاری واقعی بالاتر از نایرو بوده است و با افزایش نرخ نایرو از سال 80 به بعد، نرخ بیکاری نایرو در سال86 بیش از نرخ بیکاری واقعی شده است، در این شرایط اعمال سیاست انبساطی در جهت کاهش بیشتر بیکاری در بلند مدت منجر به شتاب بخشیدن به تورم خواهد شد بدون اینکه اثر مثبتی بر کاهش بیکاری داشته باشد . بنابراین به نظر می رسد به جهت رسیدن به یک نرخ تورم باثبات در بلند مدت، کنترل حجم پول و به کار گیری یک قاعده پولی می تواند بیکاری را به موقعیت نایرو بلند مدت خود هدایت کند.