سوررئالیسم در غزلیات شمس
پایان نامه
- وزارت علوم، تحقیقات و فناوری - دانشگاه زنجان
- نویسنده مهرداد معینی
- استاد راهنما مجتبی بشردوست مهدی محبتی
- تعداد صفحات: ۱۵ صفحه ی اول
- سال انتشار 1388
چکیده
سوررئالیسم مکتبی است که در اوایل قرن بیستم توسط آندره برتون و یارانش به وجود آمد. این مکتب سعی داشت که از نفوذ و حاکمیت عقل و منطق بکاهد و به جای آن با روش های خود از قبیل نگارش خودکار، تداعی معانی و رویا و تکیه بر ضمیر ناخودآگاه، به هدف خود که رسیدن به نقطه ی علیاست، دست یابد. سوررئالیسم و تصوّف بسیار به هم شبیه هستند. هر دو بر ناتوانی عقل و منطق در درک و شناخت هستی آگاه اند و به جای آن با تکیه بر ضمیر ناخودآگاه و کشف و شهود و عشق و مستی در شناخت برتری از هستی و وجود اهتمام ورزیده اند. مولوی از عارفان و شاعرانی است که در حالت سُکر و مستی و عشق به حق تعالی غزلیات شمس را سروده است. بسیاری از غزلیات او به نوعی است که با روش های سوررئالیسم هم خوانی دارد.در این رساله سعی بر آن شده است که وجوه مشترک سوررئالیسم و تصوف بیان شود و مولفه های سوررئالیستی مولوی در سرودن غزلیات مورد بررسی قرار گیرد.
منابع مشابه
منابع من
با ذخیره ی این منبع در منابع من، دسترسی به آن را برای استفاده های بعدی آسان تر کنید
ذخیره در منابع من قبلا به منابع من ذحیره شده{@ msg_add @}
نوع سند: پایان نامه
وزارت علوم، تحقیقات و فناوری - دانشگاه زنجان
میزبانی شده توسط پلتفرم ابری doprax.com
copyright © 2015-2023