نقش آموزش بر ارزش افزوده بخش صنعت در ایران طی سالهای 1386 - 1374

امروزه فرایند تولید بسیاری از کالاها به صورت مکانیزه و صنعتی صورت می پذیرد و برای تولید کالاها از ماشین آلات و تجهیزات و همچنین دانش فنی مربوط به آنها استفاده می شود. از الزامات اساسی برای تولید کالاهای صنعتی دسترسی به نیروی کار متخصص و آموزش دیده و کارآزموده می باشد. این نیروی کار آموزش دیده توانایی استفاده از دانش فنی موجود را برای تولید کالاهای صنعتی، داشته و قادر است سطح تولیدات را افزایش دهد. امروزه سرمایه گذاری برای آموزش نیروی کار یک عامل کلیدی در فرایند رشد و توسعه محسوب می شود در حالی که پیش از این تنها عوامل کلیدی در رشد و توسعه نیروی کار و سرمایه فیزیکی معرفی می شدند. در تحقیق فوق که جهت بررسی اثر آموزش بر ارزش افزوده بخش صنعت طی دوره 1374 الی 1386 صورت گرفته، با استفاده از داده های ترکیبی مشخص شد که یک درصد افزایش در سرمایه فیزیکی 14/0 درصد، یک درصد افزایش در نیروی کار موثر (hl) 8/0 درصد و یک درصد افزایش در سرمایه انسانی باعث افزایش 15/0 درصدی ارزش افزوده بخش صنعت می شود. همچنین یک درصد افزایش در سرمایه فیزیکی 08/0 درصد، یک درصد افزایش در نیروی کار موثر (hl) 57/0 درصد و یک درصد افزایش در سرمایه انسانی باعث افزایش 21/0 درصدی ارزش افزوده صنایع کاربر می شود. در ارتباط با صنایع سرمایه بر یک درصد افزایش در سرمایه فیزیکی 14/0 درصد، یک درصد افزایش در نیروی کار موثر (hl) 93/0 درصد و یک درصد افزایش در سرمایه انسانی باعث افزایش 31/0 درصدی ارزش افزوده این صنایع می شود. نتایج این تحقیق نشان داد که اثرگذاری آموزش بر ارزش افزوده بخش صنعت مثبت و معنادار بوده و این اثر گذاری در صنایع سرمایه بر بیشتر از صنایع کاربر می باشد.