بررسی کارایی شعب موسسه اعتباری توسعه با استفاده از روش تحلیل پوششی داده ها (dea)

تحلیل کارآمدی واحدهای اقتصادی، همواره از دغدغه های اصلی محافل اجرایی بوده است. یکی از مدل های مطرح اخیر برای سنجش کارایی مدل تحلیل پوششی داده ها(dea) است.در این تحقیق از دو مدل ccr وbcc که از مدل های پایه ای و اصلی برای تجزیه وتحلیل داده ها هستند، و هر یک در قالب مدل ورودی محور و خروجی محور قابل بیان می باشند، استفاده خواهیم کرد. هدف از انجام این تحقیق بررسی کارایی شعب موسسه اعتباری توسعه در سال های 1387 و1388، رتبه بندی این واحدها بر اساس کارایی های مشخص شده، مشخص کردن شعب کارا و ناکارا و جستجوی عامل موثر بر کارایی شعب، می باشد. از آن جایی که تعداد شعب موسسه اعتباری توسعه محدود می باشد، با توجه به محدودیت روش اجرایی، مدل dea برای چند حالت در نظر گرفته شده است، تا تاثیر همه ی عوامل قابل رویت باشد. در مدلccr در سال 1388 شعب مرکزی، آفریقا، قرچک، مشهد، کیش و اصفهان و در سال 1387 شعب آرژانتین، اصفهان و مرکزی جزء شعب کارا معرفی شده اند. در مدل bcc در سال 1388 شعب مرکزی، آفریقا، قرچک، مشهد، کیش و اصفهان و در سال 1387 شعب آرژانتین، اصفهان، میدان مادر و مرکزی جزء شعب کارا معرفی شده اند. همانگونه که مشاهده می شود، با اجرای هر دو مدل bccوccr شعب کارا در سال 1388 شعب مرکزی، آفریقا، قرچک، مشهد،کیش واصفهان بوده اند، اما درسال 1387 با اجرای مدل ccr شعب آرژانتین، اصفهان ومرکزی کاراشدند،با این تفاوت که اجرای مدل bcc علاوه براین شعب، شعبه میدان مادر را هم جز شعب کارا قرار داده است. رتبه بندی واحدهای کارا با اجرای روش اندرسون-پیترسون انجام شده است. ازبین واحدهای کارا در سال 1387 شعبه اصفهان و آرژانتین به ترتیب بالاترین کارایی را داشته اند. در سال 1388 شعب قرچک، مشهد وکیش به ترتیب بالاترین کارایی نشان داده اند.