بهبود الگوریتم تداخل سنجی راداری مبتنی بر پراکنش کننده های دائمی به منظور اندازه گیری میزان جابجایی سطح زمین
چکیده
عدم همبستگی مکانی و زمانی تصاویر راداری در دسترس، استفاده از روش تداخل سنجی راداری سنتی را به منظور پایش جابجایی سطح زمین محدود می کند. روشهای تداخل سنجی راداری مبتنی بر پراکنش کننده های دائمیِ معرفی شده به جهت کاهش محدودیتهای روش سنتی که از آنالیز دامنه و مدل جابجایی از پیش تعیین شده برای انتخاب پیکسلهای پراکنش کننده دائمی استفاده می کنند، قادر به پایش جابجایی در مناطق خارج شهری نیستند. از طرف دیگر روش نوین تداخل سنجی راداری بر پایه پراکنش کننده های دائمی (stamps)، که از آنالیز دامنه و فاز بدون نیاز به دانش رفتار جابجایی در منطقه برای انتخاب پیکسل های پراکنش کننده دائمی استفاده می کند، به علت نرخ بالای جابجایی در بعضی مناطق و نقض شرط مورد نیاز مرحله بازیابی فاز دچار خطاهای بزرگ بازیابی فاز شده و نرخ جابجایی بسیار کمتر از واقعیت برآورد میکند. بنابراین ما در این پایان نامه دو روش به منظور پایش جابجایی در مناطق غیر شهری با نرخ جابجایی بالا و رفتار نسبتا خطی و با استفاده از تصاویر راداری با توزیع زمانی نامناسب ارائه کردیم. روش اول با عنوان الگوریتم بهبود یافته بر پایه پراکنش کننده دائمی، گامی موثر در روشهای پردازشی پراکنش کننده های دائمی است که از مزایای روشهای متفاوت تداخل سنجی راداری بر پایه پراکنش کننده های دائمی در انتخاب پیکسل های پراکنش کننده دائمی و بازیابی فاز استفاده می کند. پیکسل های پراکنش کننده دائمی بر اساس اطلاعات دامنه و استحکام فاز شناسایی می شوند که اثر اتمسفر و خطای مداری و جابجایی با رفتار غیر خطی از طریق اعمال فیلتر در فضای زمان از هم تفکیک شده و از روی فاز آنها کسر می شود. مرحله بازیابی فاز و برآورد سرعت جابجایی خطی با استفاده از روش lambda انجام می شود که این روش در برآورد مجهولات روشی بهینه است و سرعت پردازشی بالایی دارد. این روش بر روی تصاویر envisat asar در جنوب غربی دشت تهران بمنظور پایش فرونشست اجرا شد و نتایج آن از طریق روش و داده های کاملا مستقل، داده های ترازیابی دقیق اعتبار سنجی شد. همچنین از طریق داده های شبیه سازی شده موفقیت الگوریتم پیشنهادی در برآورد نرخ جابجایی با صحت بالا به اثبات رسید و عوامل موثر بر روی صحت نتایج شناسایی و مورد بررسی قرار گرفت. در روش پیشنهادی دوم با تقریب فاز جابجایی خطی به روش پریودوگرام و حذف آن از فاز اولیه پیش از بازیابی فاز به روش stamps، شرط نمونه برداری مورد نیاز در عملیات بازیابی فاز برقرار می شود. روش مذکور نیز بر روی تصاویر envisat asar در منطقه مورد مطالعه اجرا شد. اعتبارسنجی نتایج آن با روش و داده مستقل و روش ترازیابی دقیق موید موفقیت این روش در برآورد جابجایی بود.