تراریزش کلزا با استفاده از ژنهای fld به منظور افزایش تحمل به شوری

هدف نهایی ما در این تحقیق تولید کلزای (brassica napus l.) مقاوم به تنش غیر زیستی مثل خشکی و شوری بود. تنشها ی غیر زیستی اغلب مسیرهای سیگنال مشابهی دارند. برای این منظور ما از یک ژن سیانوباکتریایی به نام فلاودوکسین (fld ) استفاده کردیم که می تواند به نحو موثری جایگزین فرودوکسین در کلروپلاست شده و در زنجیره انتقال الکترونی ایفای نقش کند. این ژن فقط در پروکاریوتها و برخی از جلبک های اولیه وجود دارد و گیاهان عالی فاقد آن می باشند. در موجودات اولیه در مواجه با تنش های محیطی، کمبود آهن وشرایط اکسیداتیو ، بیان fd کاهش یافته و برعکس میزان fld افزایش می یابد. ما سازه p6u- ubi-fvt1 را به کار بردیم که در آن نشانگر گیاهی هیگرومایسین ترانسفراز (hpt ) با پروموتور یوبیکوئیتین ( ubi ) و ترمیناتور s 35 به کار رفته بود. ژن فلاو دوکسین با پروموتور ubi و ترمیناتور نوپالین سنتاز ( nos ) به صورت معکوس با ژن نشانگر گیاهی در وکتور قرار داده شد. همچنین ژن مقاومت به استرپتومایسین به عنوان نشانگر باکتریایی مورد استفاده قرار گرفت. سازه های مناسب پس از انتقال به سویه های 58 c،4404 lba ،0 agl و 101 eha اگروباکتریوم برای تراریزش کلزا به کار برده شدند. در مورد دیگر تراریختی با استفاده از استرین4404 lba اگروباکتریوم صورت گرفت که حاوی پلاسمید pbi 121 به طول 13 کیلوباز بود. ناحیه t-dnaپلاسمید حاوی ژن گزارشگر ?- گلوکرونیداز( gus ) تحت کنترل پروموتور s 35 و ترمیناتور nos بود و ژن نشانگر گیاهی نئومایسین فسفوترانسفراز ( npt ii ) تحت کنترل پروموتور و ترمیناتور nos قرارداشت. پس از کالوس زایی و شاخه زایی بر روی محیط انتخابی حاوی آنتی بیوتیک ؛ تائید نهایی برای انتقال ژن فلاودوکسین از طریق اجرای تست مولکولی pcr و برای ژن ?- گلوکرونیداز با تست هیستوشیمیایی صورت گرفت.