طراحی بهینه ی پارامترهای tmd برای کاهش پاسخ لرزه ای سازه های فلزی غیر خطی با استفاده از الگوریتم ژنتیک

چکیده: در این پایان نامه، به طراحی بهینه ی جرم میراگر تنظیم شده (tmd)، برای کاهش پاسخ سازه های غیر خطی فلزی تحت اثر زلزله پرداخته شده است. برای رسیدن به هدف مورد نظر در این پایان نامه، سازه ی غیرخطی فلزی با رفتار واقعی مجهز شده به مکانیزم tmd در نرم افزار opensees مدل سازی شده و تحت اثر تحریک لرزه ای مشخص قرار داده شده است. روش مورد استفاده برای طراحی بهینه tmd بر اساس تعریف یک مسئله بهینه سازی بوده که مینیمم سازی پاسخ مشخصی از سازه به عنوان تابع هدف و پارامترهای tmd به عنوان متغیر های مسئله بهینه سازی در نظر گرفته شده است. برای آنالیز عددی سازه ها با توجه به پیچیدگی مسئله ی بهینه سازی برای حل آن از الگوریتم ژنتیک (ga) استفاده شده است. برای آنالیز عددی سازه های فلزی دو بعدی 3 و 20 طبقه تحت اثر زلزله های دور گسل و نزدیک گسل قرار گرفته و به ازای مقادیر مختلف در صد جرمی به طراحی بهینه tmd جهت کمینه کردن ماکزیمم تغییر مکان جانبی نسبی سازه با استفاده از روش پیشنهادی پرداخته شده است. نتایج حاصل از آنالیز های عددی نشان می دهد که روش مورد استفاده برای طراحی tmd روش کارا می-باشد. همچنین بر اساس نتایج بدست آمده می توان گفت که عملکرد tmd بر روی سازه های غیر خطی به عوامل نظیر درصد جرم tmd و مشخصات زلزله ورودی وابسته است.