بررسی شیوع آلودگی سبزیجات مصرفی به انگل های روده ای در شهرستان شهرکرد
چکیده
هدف این مطالعه، تعیین شیوع آلودگی با انگل های روده ای در مراکز عرضه سبزیجات مصرفی در منطقه شهرکرد، طی فصول مختلف سال و کارآیی روش های متفاوت شستشو، در حذف انگل ها است. در مجموع 304 نمونه سبزی شامل جعفری، نعناع، پیازچه، ریحان، گشنیز، شوید، تره، تره شاهی، ترخون، تربچه و خرفه از بازار سبزیجات خریداری شد. هر نمونه به سه گروه تقسیم شد. یک گروه به عنوان نمونه نشسته استفاده شد و گروه های دوم و سوم با روش های سنتی و شستشوی استاندارد، شسته شدند. نتایج حاصله نشان داد: 6/32% از نمونه های نشسته، آلوده به انگل های روده ای بودند، اما تنها 3/1% از نمونه هایی که به طریق سنتی شسته شده بودند، آلوده بودند و هیچ یک از نمونه های شسته شده به روش استاندارد، آلوده به انگل نبودند. انگل هایی که در نمونه های سبزی نشسته، شناسایی شدند شامل آسکاریس لومبریکوئیدس (ascaris lumbricoides) (1/14%)، تنیا (taenia) و گونه های اکینوکوکوس (echinococcus spp.) (2/9%)، توکسوکارا (toxocara) (3/3%)، گونه تریکواسترانژیلوس (trichostrongylus) (3/4%)، انتامبا کلی (entamoeba coli) (2/9 %) و ژیاردیا لامبلیا (giardia lamblia) (2/8%) بودند. میزان آلودگی انگلی در فصول مختلف سال به شرح زیر بود: 55% در بهار، 5/45% در تابستان، 9/14% در پاییز و 3/12% در زمستان. نتایج، نقش برجسته سبزیجات خام نشسته را در انتقال انگل های روده ای به انسان نشان می دهد و همچنین بر استفاده از روش شستشوی استاندارد (شستشو و ضد عفونی) قبل از مصرف سبزیجات به جای روش سنتی (شستشوی سریع بدون مواد ضد عفونی کننده) تاکید می کند.