مقایسه روش های مختلف تولید هیدروگراف سیلاب خروجی در حوضه آبریز و انتخاب بهترین آنها

بررسی پدیده سیلاب به عنوان یکی از بلایای طبیعی که سالانه در نقاط مختلف جهان رخ داده و موجب ایجاد خسارات سنگین جانی و مالی می گردد امری ضروری و اجتناب ناپذیر است. اصلی ترین شاخص در بررسی سیلاب که درک صحیحی از رفتار آنرا برای ما میسر می کند نمودار هیدروگراف سیلاب در خروجی حوضه های آبریز است و یافتن روش های مناسب جهت تخمین هیدروگراف سیلاب خروجی از حوضه های آبریز و دبی بیشینه ایجاد شده در اثر بارش های مختلف، یاریگر مهندسین طراح در طراحی و اجرای سازه هایی چون سدها و پل ها در مناطق مستعد بروز سیلاب است. در تحقیق پیش رو تلاش شده است با تکیه بر مفهوم هیدرگراف واحد و هیدروگراف واحد لحظه ای روش های مختلف رسم هیدروگراف خروجی برای یک حوضه آبریز در چندین واقعه بارندگی را با مقادیر مشاهده ای مقایسه کرده و روش هایی که در پیش بینی سیلاب دقت بالاتری دارند برای استفاده گسترده تر معرفی گردند. برای دستیابی به هیدروگراف های قابل قبول تأثیر دو پارامتر اصلی در محاسبه هیدروگراف واحد لحظه ای یعنی نمودار زمان-مساحت حوضه آبریز و ضریب فروکش کردن سیل با بررسی روش های مختلف رسم خطوط همزمان پیمایش و محاسبه ضریب فروکش کردن سیل مورد مطالعه قرار گرفته است. نتایج حاصل از تحقیق حاضر حاکی از برتری روش موج سینماتیک در رسم خطوط همزمان پیمایش، روشی که از تلفیق مفاهیم هیدرولیکی در مباحث هیدرولوژی بهره می برد، در مقایسه با سایر روش ها است. همچنین برای رسیدن به پیش بینی مطلوب دبی بیشینه ایجاد شده توسط بارش های مختلف، تأثیر روش های مختلف رسم خطوط همزمان پیمایش در محاسبه نمودار زمان-مساحت حوضه آبریز که اساس روش زمان-مساحت در محاسبه دبی بیشینه سیلاب را تشکیل می دهد بررسی شده و با مقایسه خطای هر روش از مقدار مشاهده ای، بهترین روش ها تعیین شده اند. در مورد روش زمان-مساحت برای محاسبه دبی بیشینه نیز روش موج سینماتیک در رسم خطوط همزمان پیمایش و محاسبه هیستوگرام زمان-مساحت، عملکرد مطلوب تری نسبت به سایر روش ها دارد.