برآورد پتانسیل صادراتی ایران درتجارت با کشورهای عضو گروه بریکس(brics)با رویکرد مدل جاذبه

جهانی شدن فرآیندی غیر ارادی و روبه رشد است که موجب باز شدن بازارهای داخلی شده و ضمن بین المللی کردن بازارهای جهانی, محیطی کاملا رقابتی برای کشورها فراهم می نماید که در آن تنها واحدهای اقتصادی قدرتمند و کارآمد، مجال بقا خواهندداشت. یکی از سیاست های موثر در همگامی با جهانی شدن و توسعه صادرات, سیاست همگرایی منطقه ای می باشد و مهمترین عاملی که می تواند سیاست فوق را به سیاستی موثر و کارا تبدیل نماید, وجود پتانسیل تجاری بین کشورهای عضو همگرایی است و یکی از مطمئن ترین روش ها در برآورد پتانسیل تجاری, استفاده از مدل جاذبه می باشد. شناسایی پتانسیل تجاری ایران با هریک از شرکای تجاری خود به ویژه گروه بریکس که روابط تجاری رو به رشدی در سال های اخیر با ایران داشته اند و دارای شرایط اقتصادی مناسبی هستند, می می تواند زمینه لازم را برای صعود ایران به مراحل بالای توسعه یافتگی ایران مهیا نمایند. نتایج پژوهش حاکی است که کشورهای گروه بریکس با جمعیتی حدود 3 میلیارد نفر و تولید ناخالص داخلی بالغ بر 6153 میلیارد دلار, بازار مناسبی برای جذب صادرات ایران بوده و پتانسیل صادراتی ایران در تجارت با کشورهای مذکور در سال 2011 رقمی بالغ بر 14 میلیارد دلار بوده که بیش از 40 درصد به صورت بالقوه باقی مانده است که با توجه به کامل کنندگی بالای ایران در تجارت با گروه بریکس, توان توسعه تجارت خارجی با کشورهای مذکور, دور از ذهن نبوده و برای ایران دست یافتنی است.