اثر بخشی آموزش هوش هیجانی (خود آگاهی - روابط بین فردی - کنترل استرس ) بر شادکامی دانش آموزان دختر مقطع متوسطه شهرستان قیر و کارزین

هدف پژوهش حاضر بررسی اثر بخشی آموزش هوش هیجانی (خودآگاهی ، روابط بین فردی ، کنترل استرس)بر شادکامی دانش آموزان دختر مقطع متوسطه شهرستان قیروکارزین بوده است. طرح پژوهش حاضر از نوع طرح پیش آزمون-پس آزمون همراه با یک گروه کنترل بود. از پرسشنامه شادکامی آکسفورد به عنوان ابزار اندازه گیری استفاده شد و به منظور انتخاب نمونه ها از روش نمونه گیری تصادفی ساده استفاده و به همه دانش آموزان مدرسه الغدیر تست داده شد . از بین آنهایی که نمره کمتری داشتند بصورت تصادفی 40 نفر انتخاب و به دو دسته 20 نفری برای گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند و طی 12 جلسه آموزشی به مدت هر جلسه 90 دقیقه آموزش داده شد و بعد هر دو گروه مورد بررسی قرار گرفته شد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از روش آمار توصیفی میانگین و انحراف معیار و روش آمار استنباطی از تحلیل کو واریانس استفاده شد. نتایج آماری بیانگر این بود که آموزش هوش هیجانی (خودآگاهی ، روابط بین فردی ،کنترل استرس) بر ابعاد شادکامی دانش آموزان تاثیر معناداری دارد. وآموزش هوش هیجانی از بین هفت بعد شادکامی که شامل رضایت از زندگی ،خود پنداره ، آمادگی روانی ،سرذوق بودن ،احساس زیبایی شناختی ،خودکارآوری ، امیدواری می باشد بیشترین تاثیر برروی بعد خود پنداره داشت. کلید واژه: هوش هیجانی ، شادکامی ،خودآگاهی ،روابط بین فردی ، کنترل استرس