بررسی عناصر روایی مثنوی سیف الملوک و بدیع الجمال

پایان نامه
چکیده

منظومه های عاشقانه یکی از زیر مجموعه های ادبیات غنایی محسوب می شوند.همان طور که از نام این منظومه ها مشخص است، درون مایه ی اصلی این نوع ادبی عشق و مضامین عاشقانه می باشد.مثنوی سیف-الملوک و بدیع الجمال اثری از میرصوبدارخان از دودمان تالپوران سند است. اثر مذکور در قرن سیزدهم از روی نسخه ی منثور یکی از داستان های کتاب هزار و یک شب طسوجی در بحر خفیف مسدس مخبون محذوف سروده شده است. این داستان را می توان در گروه قصه های پریان که یکی از انواع قصه های عامیانه است قرار داد. در این پژوهش به بررسی عناصر زیرساختی(درون مایه) و روساختی که خود در دو زمینه صورت گرفته است ( 1- از منظر ویژگی های منطومه های عاشقانه که شامل: قالب، شخصیت و انواع شخصیت، عشاق، طرفین عشق، توصیف، آغاز و انجام منظومه، واسطه، قرینه سازی و اتفاق) و (2- ویژگی های قصه های عامیانه که شامل: خرق عادت، پیرنگ، زبان مشترک شخصیت ها، زمان و مکان، مطلق گرایی و کلی گویی، غلبه ی سرنوشت و تقدیر و همچنین مشخص کردن زاویه ی دید داستان) و ریخت شناسی قصه و در انتها مشخص نمودن سبک داستان، پرداخته می شود. در پایان نتایجی از این مطالعات به دست می آید.

اگر عضو سایت هستید لطفا وارد حساب کاربری خود شوید

منابع مشابه

منابع من

با ذخیره ی این منبع در منابع من، دسترسی به آن را برای استفاده های بعدی آسان تر کنید

ذخیره در منابع من قبلا به منابع من ذحیره شده

{@ msg_add @}


نوع سند: پایان نامه

وزارت علوم، تحقیقات و فناوری - دانشگاه سیستان و بلوچستان - دانشکده ادبیات و علوم انسانی

کلمات کلیدی

میزبانی شده توسط پلتفرم ابری doprax.com

copyright © 2015-2023