اندازه گیری اتانول به عنوان جزء سازنده اصلی در برخی محصولات حاوی مواد فعال سطحی، اسانس و سایر افزودنی ها به روش شکست سنجی و مقایسه نتایج به دست آمده با سایر روش های تجزیه ای متداول

کیفیت محصولات شوینده که به نوع و مقادیر اجزای تشکیل دهنده آن ها بستگی دارد، در جوامع پیشرفته امروزی از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است. اتانول، به عنوان جزء سازنده اصلی در برخی از محصولات شوینده مانند شوینده های بر پایه حلال به کار می رود. این ماده، قدرت شویندگی محصول را افزایش می دهد و با کاهش قطبیت محیط آبی، باعث پایداری بیش تر اجزای تشکیل دهنده شوینده نیز می شود. بنابراین، تعیین دقیق غلظت اتانول در محصولات شوینده بر پایه حلال و تطبیق آن با استاندارد شماره 3305 ارائه شده توسط سازمان ملی استاندارد ایران، باعث افزایش کیفیت محصول و جلب رضایت خریدار خواهد شد. روش هایی که تا کنون برای اندازه گیری محتوای اتانولی محصولات شوینده بر پایه حلال استفاده شده است، روش های الکل متری و کروماتوگرافی گازی-یونش شعله ای می باشد. در این پژوهش، محصول شیشه شوی به عنوان یکی از شوینده های بر پایه حلال انتخاب شده و محتوای اتانولی آن، به وسیله جداسازی توسط ستون حاوی کربن فعال و تجزیه محلول خروجی از ستون به روش شکست سنجی تعیین شده است. نتایج حاصل از این روش، با نتایج روش های الکل متری و کروماتوگرافی گازی مقایسه شده است. در اندازه گیری محتوای اتانولی یک نمونه شیشه شوی با ترکیب درصد مشخص، روش شکست سنجی دارای خطای نسبی 28/4- % بوده و این مقدار نسبت به خطای نسبی روش الکل متری (00/25- %) و روش کروماتوگرافی گازی (48/21- %) بسیار کم می باشد. علاوه بر این، روش شکست سنجی به انواع تمیز کننده های شیشه با بافت متفاوت قابل تعمیم می باشد. بنابراین، روش شکست-سنجی می تواند به عنوان یک روش سریع، ساده، ارزان قیمت، دارای دقت و صحت مناسب و هم چنین به عنوان یک روش کنترل کیفی، برای اندازه گیری اتانول در محصولات شوینده ای که اتانول جزء اصلی تشکیل دهنده آن ها می باشد، معرفی گردد.