رابطه هوش معنوی با سازگاری اجتماعی و خودکارآمدی در دانشجویان دانشگاه پیام نور واحد بندرلنگه

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین هوش معنوی با خودکارآمدی و سازگاری اجتماعی در دانشجویان دانشگاه پیام نور بندر لنگه بوده است، جامعه آماری پژوهش، شامل تمامی دانشجویان دانشگاه پیام نور واحد بندرلنگه می باشد که در سال 91-92 در آن دانشگاه مشغول به تحصیل بودند و نمونه مورد بررسی شامل200 نفر از این دانشجویان می باشند که با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شدند، ابزارهای اندازه گیری شامل پرسشنامه هوش معنوی عبدالله زاده(1387)، پرسشنامه سازگاری اجتماعی کوپر اسمیت(1980)، پرسشنامه خودکارآمدی عمومی شرر(1982)بود. نتایج حاصل از پرسشنامه ها با استفاده از نرم افزار کامپیوتری spss و روش های آماری همبستگی پیرسون و تحلیل روش همزمان مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت و نتایج حاکی از این بود که: 1- بین هوش معنوی و مولفه های آن با سازگاری اجتماعی رابطه مثبت و معنادار آماری وجود دارد. 2- بین ابعاد هوش معنوی با خودکارآمدی رابطه مثبت و معنادار آماری وجود دارد. 3- ابعاد هوش معنوی به طور معنادار قادر به پیش بینی خودکارآمدی می باشد. و از بین مولفه ها هوش معنوی، مولفه درک و ارتباط با سرچشمه هستی مناسبترین پیش بینی را برای خودکارآمدی ارائه می کند. 4- ابعاد هوش معنوی به طور معناداری قادر به پیش بینی سازگاری اجتماعی می باشد. و از بین مولفه های هوش معنوی، مولفه زندگی معنوی مناسبترین پیش بینی را برای سازگاری اجتماعی ارائه می دهد. کلمات کلیدی: هوش معنوی- خودکارآمدی- سازگاری اجتماعی