سنتز، شناسایی و بررسی خواص پلی (آمید-استر-ایمید)ها، پلی (آمید-ایمید)ها، پلی استرها و پلی آمیدهای فعال نوری جدید حاوی قطعات s-والین و l-متیونین
چکیده
دراین پروژه تحقیقاتی مونومرهای بیس(پارا-آمینوبنزوییک اسید)-n-تریملیتیل ایمیدو-s-والین، n-تریملیتیل ایمیدو-l-متیونین، بیس(پارا-آمینوبنزوییک اسید)-n-تریملیتیل ایمیدو-l-متیونین و 5-(2-فتالایمیدیل-3-متیل بوتانویل آمینو) ایزوفتالیک اسید به عنوان دی اسیدهای جدید تهیه شدند. این مونومرها دارای قطعات s-والین و l-متیونین بوده و فعال نوری هستند. ساختار این ترکیبات با استفاده از تکنیکهای ft-ir، 13c nmr، 1h nmr، چرخش نوری و آنالیز عنصری تایید شدند. سری جدیدی از پلی(آمید-ایمید)ها، پلی(استر-ایمید)ها، پلی(استر-آمید-ایمید)ها، پلیآمیدها و پلیاسترهای تمام آروماتیک فعال نوری با استفاده از واکنش این دی اسیدها با دی ال ها یا دی آمین ها تهیه شدند. از پلیمر شدن تراکمی مستقیم با استفاده از عامل متراکم کننده توسیل کلراید (tscl)/ n,n-دی متیل فرمامید (dmf)/ پیریدین برای تهیه ی پلی استرها استفاده شد و برای تهیه ی پلی آمیدها علاوه بر عامل متراکم کننده مذکور از سیستمهای تیونیل کلراید در پیریدین، tscl/تری فنیل فسفین اکساید/ پیریدین، n-متیل-2-پیرولیدون(nmp)/ تری فنیل فسفیت (tpp)/ پیریدین/ کلسیم کلراید و tpp در مایعات یونی به عنوان عامل متراکم کننده استفاده شد. تمام این روشها، مستقیم هستند بنابراین برای تهیه پلیمر احتیاج به تهیه اسید کلراید نیست. استفاده از مایعات یونی سبب حذف حلالهای سمی و بد بویی نظیر nmp و پیریدین از محیط واکنش می شود. دو روش برای تهیه پلی آمیدها در مایعات یونی استفاده شد: حرارت دادن معمولی و استفاده از تابش ریز موج. مهمترین مزیت استفاده از تابش ریز موج برای تهیه پلیمرها این است که پلیمرها در مدت زمان کوتاهی سنتز می گردند. ساختار و خواص پلیمرهای حاصل با استفاده از تکنیکهای ft-ir، 1h nmr، چرخش نوری، آنالیز عنصری و آنالیز حرارتی وزن سنجی بررسی شدند. پلیمرهای به دست آمده دارای ویسکوزیته ذاتی dl/g 75/0-25/0 می باشند. این پلیمرها دارای مقاومت حرارتی خوب تا عالی می باشند، به علاوه حاوی قطعات انغطاف پذیر آمینو اسیدی هستند و حلالیت تقریباً خوبی دارند. پلیمرهایی که از مونومر 5-(2-فتالایمیدیل-3-متیل بوتانویل آمینو)ایزوفتالیک اسید تهیه شدند، دارای گروههای جانبی حجیم می باشند، که این گروهها از نزدیک شدن رشته های پلیمری جلوگیری می کند و بنابراین حلالیت بالاتری دارند. به خاطر وجود آمینو اسیدهای مختلف در این پلیمرها، انتظار میرود که آنها زیست تخریب پذیر و زیست سازگار باشند. همچنین ساختار کایرال این پلیمرها، پتانسیل کاربرد به عنوان فاز ثابت کایرال در کروماتوگرافی برای جدا سازی مخلوط های انانتیومر از یکدیگر را برای آنها فراهم می نماید.