هماهنگی حفاظتی درشبکه توزیع با در نظر گرفتن محدود کننده ابر رسانایی جریان خطا

محدود کننده جریان خطا به منظور کاهش سطح اتصال کوتاه شبکه و محدود کردن جریان های خطا به کار برده می شود. در شرایط عادی این وسیله باید به صورت خنثی یا به عبارت دیگر غیر قابل مشاهده باشد و چون این محدود کننده ها به صورت سری با خط نصب می شوند در حقیقت در شرایط عادی عملکرد شبکه باید دارای امپدانس (مقاومت) صفر باشد، همین نکته ذهن را متوجه کاربرد ادوات ابررسانایی می کند. داشتن مقاومت صفر در شرایط عادی و رسیدن به مقاومت بالا در شرایط خطا از ضروریات یک محدود کننده جریان خطا می باشد. ولی باید در نظر داشت که ورود محدودکننده ابررسانایی جریان خطا به سیستم توزیع هماهنگی حفاظتی ادوات حفاظتی موجود نظیر رله های اضافه جریان، ریکلوزرها و ... را تحت تأثیر قرار می-دهد و باعث می شود ادوات حفاظتی از تنظیمات اولیه و اصلیشان خارج شوند. لذا پس از ورود محدودکننده به شبکه مطالعه هماهنگی حفاظتی امری اجتناب ناپذیر خواهد بود. در این راستا مدل محدودکننده ابررسانایی جریان خطای نوع مقاومتی به صورت ساده و دقیق، رله اضافه جریان دیجیتال، ریکلوزر و ... به یک شبکه نمونه پالایشگاهی و یک شبکه توزیع نمونه اضافه گردید و مطالعات هماهنگی حفاظتی انجام شد. با اضافه شدن این تجهیز سطح اتصال کوتاه در شبکه پالایشگاهی کاهش یافت و سبب شد زمان تریپ رله ها افزایش پیدا کند در روشی از مقاومت ابررسانا به عنوان ابزار هماهنگی و در روش دیگر با تنظیم مجدد رله ها هماهنگی حفاظتی در شبکه پالایشگاهی پیاده شد. همچنین با ورود محدودکننده ابررسانایی جریان خطا به شبکه مشکل هماهنگی بین ریکلوزر و این تجهیز به وجود آمد. جریان تنظیمی پارامتر تأثیر گذاری بود و برای هماهنگی بین این دو تجهیز لازم بود عملکرد سریع اول ریکلوزر با عملکرد تأخیری جایگزین شود.