اثر سطح و پراکندگی پلات روی برآورد غنای گونه ای در قالب سه طرح ویتاکر، استولگرن و یک طرح پیشنهادی جدید (آریز)

یکی از راههایی که می توان به وضعیت اکوسیستم پی برد بررسی غنای گونه ای می باشد. در این خصوص استفاده از روش های مناسب اندازه گیری غنای گونه ای بسیار اهمیت دارد. بدین منظور جهت افزایش دقت در اندازه گیری غنای گونه ای اقدام به مقایسه شکل پلات وپراکنش آن در سطوح مختلف پلات در برآورد غنای گونه ای گردید.این مقایسه در قالب سه طرح ویتاکر، طرح استولگرن و یک طرح جدید (آریز) در بخشی از مراتع گردنه آریز سنندج انجام گرفت.طرح پیشنهادی (آریز) در این تحقیق حاصل تغییر در ابعاد و پراکندگی زیرپلات ها در طرح استولگرن است.این مطالعه در تیپ گیاهی علفزار و با سه تکرار انجام گرفت.در ابتدا طرح های مورد مقایسه به وسیله پیکه های چوبی و طناب در منطقه تحت مطالعه پیاده شد و سپس اقدام به شمارش گونه ها در داخل پلات ها گردید. برای محاسبه شاخص های غنا، تنوع و یکنواختی در زیر پلات 1 متر مربعی نیز اقدام به شمارش فراوانی هر کدام از گونه ها گردید. تجزیه و تحلیل داده ها به روش آماری فاکتوریل در قالب طرح های کاملا تصادفی و با استفاده از نرم افزار spss نسخه 17 انجام شد.نتایج نشان داد که سه طرح مذکور در نشان دادن برآورد غنای گونه ای دارای تفاوت معنی دار هستند.همچنین مدل رگرسیون تعیین غنای گونه ای حاصل از طرح آریز دارای r2بیشتری نسبت به r2 مدل رگرسیون حاصل از طرح ویتاکر و استولگرن می باشد. تجزیه و تحلیل داده-های حاصل از این مطالعه نشان داد که زیر پلات های موجود در سه طرح مورد مقایسه در نشان دادن تعداد گونه های گیاهی بر اساس طیف بیولوژیک دارای تفاوت معنی دار می باشند.