اثر تغذیه مقادیر مختلف تفاله خرما بر رشد و بازدهی هضم در گوسفند

هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر مقادیر مختلف تفاله خرما در جیره مصرفی بره¬های در حال رشد روی افزایش وزن و و بازدهی هضم آنها بوده است. بدین منظور، 18 رأس بره ی نر بومی در حال رشد، در 3 تیمار گروه بندی گردیدند که عبارت بود از: 1- گروه شاهد که جیره بدون تفاله خرما دریافت نمودند 2- گروهی که جیره با ترکیب 85% از جیره شاهد و 15% پودر تفاله خرما دریافت نمودند 3- گروهی که جیره با ترکیب 70% از جیره شاهد و 30% پودر تفاله خرما دریافت نمودند. نمونه های خون، ادرار و مدفوع برهها جمع آوری گردید. بر اساس نتایج حاصل در رابطه با خصوصیات عملکرد رشد، هیچ گونه تفاوت معنی داری دیده نشد (05/0p). تفاوت های موجود در بین تیمارها در مورد غلظت گلوکز، کلسترول، نیتروژن اوره ای، پروتئین کل، آلبومین، گلوبولین و فعالیت آنزیمهای کبدی gpt و got از نظر آماری معنی دار نبود (05/0p). غلظت کراتینین در بین تیمارها دارای تفاوت معنی داری بود و کمترین سطح آن در تیمار دریافت کننده 30 % تفاله خرما بدست آمد (05/0>p). انرژی قابل هضم، انرژی ادرار، انرژی متان و انرژی قابل متابولیسم در بین جیرههای تحت آزمون دارای تفاوت معنی دار آماری نبودند (05/0p). تفاوت موجود دفع نیتروژن با منشاء داخلی معنی دار بود و دفع از طریق مدفوع نسبت به دفع ادراری در سطح بالاتری قرار داشت (05/0>p). ارتباط دفع نیتروژن با منشاء داخلی نسبت به مصرف ماده آلی قابل هضم ارتباطی خطی بوده و با افزایش مصرف ماده آلی قابل هضم مقدار نیتروژن متابولیکی مدفوع افزوده شده و از نیتروژن درون زادی ادرار کاسته می شود.