بررسی نقش و جایگاه مسکن مهر در برنامه ریزی توسعه فضایی کالبدی شهر دماوند

طی چند سال اخیر دولت به منظور پاسخگویی به انتظارات قانونی و عرفی در زمینه مسکن برای اقشار کم درامد،سیاست احداث مسکن مهر را در پیش گرفته است ازاین رو در پژوهش حاضر به بررسی نقش و جایگاه مسکن مهر در توسعه فضایی کالبدی شهر دماوند پرداخته ایم. روش تحقیق به کار گرفته شده از نوع تطبیقی - مقایسه ای بوده و گرد اوری داده ها با استفاده از مطالعه کتابخانه ای و مصاحبه سازمان یافته با گروه دلفی و تکمیل پرسشنامه از سرپرستان خانوار و بازدید میدانی انجام شده است .مولفه های ارزیابی شامل 4 بعد عوامل درونی توسعه فضایی کالبدی،عوامل بیرونی توسعه فضایی کالبدی،کارایی طرح و اثرات توسعه مسکونی بر توسعه فضایی کالبدی شهر میباشند که با استفاده از روش مقایسه ای،ازمون t،مدل هلدرن،طیف مطلوبیت و روش swotتجزیه و تحلیل گردید.یافته ها نشان دادند که طرح مسکن مهر در خصوص سطح درونی توسعه فضایی کالبدی که شامل میزان همخوانی و هماهنگی در شاخص های پیشنهادی طرح با شاخص های پیشنهادی طرح جامع و وضعیت موجود شهر می باشد، دارای وضعیت نسبتا مطلوب است. با این حال در خصوص شاخص های بیرونی توسعه کالبدی، به دلیل عدم پیروی از ضوابط موجود و نادیده گرفتن اولویت های توسعه، همچنین به دلیل استفاده نکردن از ظرفیت های توسعه درونی، وضعیت نامطلوبی داشته است. از نظر کارایی در خدمات رسانی وضعیت نامطلوبی داشته و علاوه بر این اثرات نامطلوبی نیز بر کالبد شهر داشته است که عبارتند از: تجاوز به اراضی جنگلی محک و افزایش پراکنده رویی شهری. در نتیجه سیاست مکان یابی در بافت های فرسوده به عنوان مهم ترین راهکار تامین مسکن کم درآمد در شهر دماوند پیشنهاد می گردد.