تأثیر هوش هیجانی بر خلاقیت دانشجویان دانشگاه مازندران با میانجی گری سلامت روانی

هدف پژوهش حاضر، بررسی تأثیرهوش هیجانی بر خلاقیت با میانجی گری سلامت روانی در بین دانشجویان دانشگاه مازندران شهر بابلسر در سال تحصیلی93-92 می باشد. روش پژوهش توصیفی و از نوع همبستگی است. برای سنجش متغیرهای پژوهش از سه پرسشنامه استاندارد خلاقیت عابدی (1372)، هوش هیجانی سیبریا شرینگ (1989) و سلامت روانی گلدبرگ (1979) استفاده شده که این پرسشنامه ها بین جامعه آماری مورد مطالعه که شامل کلیه دانشجویان دانشگاه مازندران شهر بابلسر می باشد، توزیع شد و تعداد 320 پرسشنامه جمع آوری شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزارهای spss و lisrel انجام گرفت. یافته ها: نتایج پژوهش نشان داد که فرضیه اصلی پژوهش مبتنی بر تأثیر هوش هیجانی بر روی خلاقیت با میانجی گری سلامت روانی بین دانشجویان رد می گردد و معنادار نیست. فرضیه دوم تحقیق نیز که بر معناداری تأثیر سلامت روانی بر خلاقیت اشاره دارد، رد می گردد و معنادار نیست. یافته ها نشان دادند که بین هوش هیجانی و خلاقیت رابطه معناداری وجود دارد و همچنین فرضیه دیگر تحقیق که بر تأثیر هوش هیجانی بر سلامت روانی را اندازه گیری می کند،تأیید شده و معنا دار است.